Author: TBS

พระเยซูทรงเขียนอะไร ลงบนพื้นดินใน ยอห์น 8:1-11 ครั้งหนึ่ง พวกธรรมาจารย์และฟาริสีได้นำหญิงผู้หนึ่งที่ถูกจับฐานล่วงประเวณีมาหาพระเยซู พวกเขาให้เธอยืนอยู่ต่อหน้าประชาชน และทูลพระเยซูว่า ในธรรมบัญญัตินั้น โมเสสสั่งให้เอาหินขว้างคนอย่างนี้ให้ตาย แล้วพระองค์จะว่าอย่างไร พวกเขาไม่ได้ถามเพื่อขอคำแนะนำ แต่เพื่อทดลองและหาเหตุฟ้องพระองค์ เพราะหากพระองค์ไม่เห็นชอบให้เธอถูกหินขว้างตาย พระองค์ก็จะถูกกล่าวหาว่าทรงขัดแย้งกับธรรมบัญญัติของโมเสส แทนที่พระเยซูจะทรงตอบพวกเขา พระองค์กลับทรงนิ่งเสีย และทำสิ่งหนึ่งคือทรงน้อมพระกายลงและเอานิ้วเขียนที่ดิน บางคนสงสัยว่า พระเยซูทรงเขียนอะไรลงบนพื้นดิน เพราะพระคัมภีร์ไม่ได้ระบุรายละเอียดในเรื่องนี้ไว้ เรื่องราวดังกล่าวถูกบันทึกไว้ใน ยน.8:1-11 ซึ่งพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับมาตรฐานจะใส่ไว้ในวงเล็บ นั่นเป็นเพราะเนื้อหาตอนนี้ไม่ปรากฏในสำเนาโบราณหลายฉบับ นักวิชาการจำนวนหนึ่งสันนิษฐานว่าข้อความดังกล่าวเป็นส่วนที่เพิ่มเข้ามาในภายหลัง ราวปลายคริสตศตวรรษที่ 4 หรือต้นคริสตศตวรรษที่ 5 เพื่อที่เราจะเข้าใจเรื่องราวในตอนนี้อย่างถูกต้องตามบริบท เราจำเป็นต้องทราบข้อมูลเกี่ยวกับกระบวนการยุติธรรมของคนในสมัยนั้น ประการแรก ชาวยิวค่อนข้างเคร่งครัดเกี่ยวกับข้อกำหนดเรื่องพยาน ผู้ใดจะถูกตัดสินว่ากระทำผิดก็ต่อเมื่อมีพยานที่ผูกมัดอย่างหนักแน่น (ฉธบ.17:6; 19:15) และหากผู้นั้นถูกพิพากษาว่าทำผิดจริง โทษทัณฑ์อย่างหนึ่งที่เขาอาจได้รับคือการถูกหินขว้างจนถึงตาย โดยปกติแล้ว พยานจะเป็นคนแรกที่ขว้างก้อนหิน และผู้ใดที่ถูกจับได้ว่าเป็นพยานเท็จจะต้องรับโทษสถานเดียวกันกับผู้ที่เขากล่าวหา (ฉธบ.17:7; 19:19) ในเหตุการณ์ตอนนี้ พวกธรรมาจารย์และฟาริสีจึงจำเป็นต้องอ้างว่าจับผู้หญิงคนนั้นได้ในขณะที่เธอกำลังกระทำความผิด เพื่อให้คำกล่าวหาฟังดูมีน้ำหนัก อย่างไรก็ตาม ธรรมบัญญัติของโมเสสระบุว่า ทั้งชายและหญิงที่ล่วงประเวณีจะต้องได้รับโทษ (ลนต.20:10) จึงเป็นเรื่องน่าแปลกที่พวกนักการศาสนาดังกล่าวไม่นำตัวฝ่ายชายที่กระทำความผิดมาด้วย พวกเขาจงใจนำเพียงฝ่ายหญิงมา ในการตัดสินคดีความ ตามธรรมเนียมปฏิบัติของพวกคนโรมัน […]