“อาซาเซล” ในเลวีนิติ 16 หมายถึงอะไร พระธรรมเลวีนิติเต็มไปด้วยกฎบัญญัติสำหรับคนอิสราเอลในยุคโบราณ หัวใจของเนื้อหาพระธรรมเล่มนี้คือความบริสุทธิ์ เพราะพระเจ้าทรงบริสุทธิ์ คนของพระองค์จึงต้องรักษาชีวิตของตนให้บริสุทธิ์ด้วย ในแต่ละปี จะมีศาสนพิธีใหญ่ที่กระทำโดยมหาปุโรหิตเพื่อลบมลทินบาปทั้งสิ้นให้แก่ชนชาติอิสราเอล เรียกว่า วันลบมลทิน (ลนต.16:1-34; 23:26-32) ส่วนหนึ่งของพิธีกรรมในวันลบมลทินคือการถวายแพะสองตัวเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่ประตูเต็นท์นัดพบโดยมหาปุโรหิต (ลนต.16:7) จากนั้น เขาจะถวายโคเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปของตน และลบมลทินตนเองกับครอบครัวของเขา ตามด้วยการฆ่าแพะตัวแรกเพื่อเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปของประชาชน และประพรมเลือดของมันข้างหน้าและบนพระที่นั่งกรุณาซึ่งอยู่ในอภิสุทธิสถานในพลับพลา (ลนต.16:15-16) ส่วนแพะอีกตัวหนึ่งนั้น เขาจะเอามือทั้งสองวางบนหัวของมันและสารภาพบาปต่าง ๆ ของคนอิสราเอล ให้บาปทั้งสิ้นนั้นตกลงบนหัวของมัน จากนั้นก็ปล่อยมันเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร (ลนต.16:20-22) พระคัมภีร์บอกว่าแพะตัวแรกเป็นของพระยาห์เวห์ ส่วนอีกตัวหนึ่งเป็นของอาซาเซล (ตามพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับมาตรฐาน) บางคนสงสัยว่า คำว่า อาซาเซล นี้หมายถึงอะไร คำฮีบรูนี้ปรากฏ 4 ครั้งในพันธสัญญาเดิมเพียง 3 ข้อเท่านั้น (ลนต.16:8, 10, 26) ซึ่งพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทยฉบับต่าง ๆ ก็แปลคำนี้แตกต่างกันไป ทั้งนี้ เราอาจประมวลทัศนะเรื่องความหมายของคำนี้ ได้ดังนี้ อาซาเซลเป็นสถานะของแพะตัวที่ถูกปล่อย นั่นคือสถานะของ “แพะรับบาป” ทัศนะนี้นำ เสนอว่า อาซาเซล […]