19 ตุลาคม 2020

เมนูพระคัมภีร์
19 ตุลาคม 2020
พระวจนะแห่งความยุติธรรมและสันติสุขที่ให้ชีวิต
เยเรมีย์ 2:1-25

พระ​เจ้า​ทรง​เรียก​ร้อง​อิส​รา​เอล​ให้​กลับ​ใจ
1 พระ​วจนะ​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​มา​ถึง​ข้าพ​เจ้า​ว่า
2 “จง​ไป​ประ​กาศ​กรอก​หู​ชาว​กรุง​เย​รู​ซา​เล็ม​ว่า พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ดัง​นี้​ว่า เรา​ยัง​จำ​ความ​จง​รัก​ภักดี​ใน​วัย​สาว​ของ​เจ้า​ได้ ความ​รัก​ของ​เจ้า​ตอน​เป็น​เจ้า​สาว เจ้า​ตาม​เรา​ไป​ใน​ถิ่น​ทุร​กัน​ดาร ใน​ดิน​แดน​ที่​ไม่​ได้​หว่าน​พืช
3 อิส​รา​เอล​นั้น​บริ​สุทธิ์​ต่อ​พระ​ยาห์​เวห์ คือ​เป็น​ผลิต​ผล​รุ่น​แรก​ของ​พระ​องค์ ทุก​คน​ที่​กิน​ผล​นั้น​ก็​ผิด เหตุ​ร้าย​จึง​มา​ถึง​พวก​เขา พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ”
4 จง​ฟัง​พระ​วจนะ​ของ​พระ​ยาห์​เวห์ เชื้อ​สาย​ของ​ยา​โคบ​และ​ทุก​ตระ​กูล​ใน​เชื้อ​สาย​ของ​อิส​รา​เอล​เอ๋ย
5 พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ดัง​นี้​ว่า “บรรพ​บุรุษ​ของ​เจ้า​พบ​ความ​ผิด​อะไร​ใน​เรา​เล่า? เขา​จึง​ห่าง​เหิน​จาก​เรา และ​ไป​ติด​ตาม​สิ่ง​ไร้​ค่า และ​ได้​กลาย​เป็น​สิ่ง​ไร้​ค่า
6 เขา​ทั้ง​หลาย​ไม่​ได้​กล่าว​ว่า ‘พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อยู่​ที่​ไหน ผู้​ได้​ทรง​พา​เรา​ขึ้น​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ ผู้​ได้​ทรง​นำ​เรา​ใน​ถิ่น​ทุร​กัน​ดาร ใน​ดิน​แดน​แห้ง​แล้ง​และ​หลุม​บ่อ ใน​แดน​ที่​แห้ง​แล้ง​และ​มืด​ทึบ ใน​แผ่น​ดิน​ที่​ไม่​มี​ใคร​ผ่าน​ไป​ได้ และ​ไม่​มี​มนุษย์​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น?’
7 และ​เรา​ได้​พา​พวก​เจ้า​เข้า​มา​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​มี​เรือก​สวน​ไร่​นา เพื่อ​รับ​ประ​ทาน​ผล​ไม้​และ​บรร​ดา​สิ่ง​ที่​ดี แต่​เมื่อ​เจ้า​เข้า​มา เจ้า​ได้​ทำ​ให้​แผ่น​ดิน​ของ​เรา​เป็น​มล​ทิน และ​ทำ​ให้​มรดก​ของ​เรา​เป็น​สิ่ง​น่า​รัง​เกียจ
8 พวก​ปุโร​หิต​ไม่​ได้​กล่าว​ว่า ‘พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อยู่​ที่​ไหน?’ คน​เหล่า​นั้น​ที่​เชี่ยว​ชาญ​ธรรม​บัญ​ญัติ​ไม่​รู้​จัก​เรา บรร​ดา​ผู้​ปก​ครอง​ก็​ทรยศ​ต่อ​เรา พวก​ผู้​เผย​พระ​วจนะ​ได้​เผย​พระ​วจนะ​โดย​พระ​บา​อัล และ​ติด​ตาม​สิ่ง​ไร้​ประ​โยชน์
9 “เพราะ​ฉะนั้น เรา​จึง​ยัง​คง​โต้​แย้ง​กับ​เจ้า” พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ “เรา​จะ​โต้​แย้ง​กับ​ลูก​หลาน​ของ​เจ้า
10 จง​ข้าม​ไป​ยัง​ฝั่ง​เกาะ​ไซ​ปรัส​แล้ว​มอง​ดู หรือ​ใช้​คน​ไป​ยัง​เมือง​เค​ดาร์ แล้ว​ให้​พิจาร​ณา​อย่าง​ถี่​ถ้วน ดู​ว่า​เคย​มี​อย่าง​นี้​บ้าง​ไหม
11 มี​ชน​ชาติ​ใด​เคย​เปลี่ยน​พระ​ของ​ตน แม้​ว่า​พระ​เหล่า​นั้น​ไม่​ได้​เป็น​พระ? แต่​ประ​ชา​กร​ของ​เรา​ได้​เอา​ศักดิ์​ศรี​ของ​เขา แลก​กับ​สิ่ง​ที่​ไม่​เป็น​ประ​โยชน์
12 โอ ฟ้า​สวรรค์ จง​ตก​ตะลึง​ด้วย​สิ่ง​นี้ จง​สยด​สยอง​และ​จง​ร้าง​เปล่า” พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ
13 “เพราะ​ว่า​ประ​ชา​กร​ของ​เรา​ได้​ทำ​ความ​ชั่ว​ถึง​สอง​ประ​การ เขา​ได้​ทอด​ทิ้ง​เรา ซึ่ง​เป็น​น้ำ​พุ​ที่​มี​น้ำ​แห่ง​ชี​วิต แล้ว​สกัด​บ่อ​น้ำ​ไว้​สำ​หรับ​ตน​เอง เป็น​บ่อ​แตก​ที่​ขัง​น้ำ​ไม่​ได้
14 “อิส​รา​เอล​เป็น​ทาส​เขา​หรือ? หรือ​เป็น​ทาส​ที่​เกิด​มา​ใน​บ้าน? เหตุ​ใด​เขา​จึง​ตก​เป็น​ของ​ปล้น?
15 เหล่า​สิงห์​หนุ่ม​คำ​ราม​ใส่​เขา มัน​แผด​เสียง​ดัง​มาก และ​พวก​มัน​ได้​ทำ​ให้​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ร้าง​เปล่า เมือง​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา​ก็​ถูก​ไฟ​เผา ไม่​มี​คน​อาศัย​อยู่
16 ยิ่ง​กว่า​นั้น​อีก ประ​ชา​ชน​เมือง​เมม​ฟิส​และ​เมือง​ทา​ปาน​เหส ได้​โกน​กระ​หม่อม​ของ​เจ้า​แล้ว
17 เจ้า​หา​เรื่อง​เหล่า​นี้​มา​ใส่​ตัว​เจ้า​เอง​ไม่​ใช่​หรือ โดย​การ​ทอด​ทิ้ง​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​เจ้า เมื่อ​พระ​องค์​ทรง​นำ​เจ้า​ไป​ตาม​ทาง?
18 ดัง​นั้น​เจ้า​ได้​อะไร​จาก​การ​ลง​ไป​ยัง​อียิปต์ เพื่อ​ดื่ม​น้ำ​ใน​แม่​น้ำ​ไนล์? หรือ​เจ้า​ได้​อะไร​จาก​การ​ลง​ไป​ยัง​อัส​ซี​เรีย เพื่อ​ดื่ม​น้ำ​ใน​แม่​น้ำ​ยูเฟร​ติส?
19 ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​เจ้า​จะ​ตี​สอน​เจ้า​เอง และ​ความ​ไม่​ซื่อ​สัตย์​ของ​เจ้า​จะ​ตำ​หนิ​เจ้า เจ้า​จง​รู้​และ​เห็น​เถิด​ว่า​มัน​เป็น​ความ​ชั่ว​และ​ความ​ขม​ขื่น ที่​ทอด​ทิ้ง​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​เจ้า และ​ความ​ยำ​เกรง​เรา​ไม่​ได้​อยู่​ใน​เจ้า​เลย” พระ​ยาห์​เวห์​องค์​เจ้า​นาย​ผู้​ทรง​เป็น​จอม​ทัพ​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ
20 “เพราะ​ว่า​นาน​มา​แล้ว​เจ้า​หัก​แอก​ของ​เจ้า และ​ทำ​ลาย​โซ่​ตรวน​ของ​เจ้า​เสีย และ​เจ้า​ได้​กล่าว​ว่า ‘ข้า​จะ​ไม่​ปรน​นิบัติ’ เพราะ​เจ้า​ได้​นอน​ลง​เล่น​ชู้ บน​เนิน​เขา​สูง​ทุก​แห่ง และ​ใต้​ต้น​ไม้​เขียว​สด​ทุก​ต้น
21 แต่​เรา​ได้​ปลูก​เจ้า​ไว้​เป็น​เถา​องุ่น​อย่าง​ดี เป็น​พันธุ์​แท้​ทั้ง​นั้น แล้ว​ทำไม​เจ้า​เสื่อม​ทราม​ลง จน​กลาย​พันธุ์​ไป​ได้?
22 ถึง​แม้​ว่า​เจ้า​ชำระ​ตัว​ด้วย​น้ำ​ด่าง และ​ใช้​สบู่​มาก แต่​รอย​เปื้อน​ความ​ผิด​บาป​ของ​เจ้า​ก็​ยัง​ปรา​กฏ​อยู่​ต่อ​หน้า​เรา” พระ​ยาห์​เวห์​องค์​เจ้า​นาย​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ
23 “เจ้า​จะ​พูด​ได้​อย่าง​ไร​ว่า ‘ข้า​ไม่​เป็น​มลทิน ข้า​ไม่​ได้​ติด​ตาม​บรร​ดา​พระ​บา​อัล​ไป’ จง​มอง​ดู​ท่า​ทาง​ของ​เจ้า​ที่​ใน​หุบ​เขา​สิ จง​สำ​นึก​ว่า​เจ้า​ได้​ทำ​อะไร​ไป เหมือน​อูฐ​สาว​คะ​นอง​อยู่​ไม่​สุข
24 เหมือน​ลา​ป่า​ที่​คุ้น​เคย​กับ​ถิ่น​ทุร​กัน​ดาร ได้​สูด​ลม​หาย​ใจ​ด้วย​ความ​อยาก​อัน​รุน​แรง​ของ​มัน ใคร​จะ​ระ​งับ​ความ​ใคร่​ของ​มัน​ได้ ทุก​คน​ที่​แสวง​หา​มัน​จะ​ไม่​ต้อง​เหน็ด​เหนื่อย เมื่อ​ถึง​เดือน​ที่​กำ​หนด​ของ​มัน​จะ​พบ​มัน​เอง
25 อย่า​ไป​เท้า​เปล่า และ​อย่า​ให้​คอ​แห้ง แต่​เจ้า​กล่าว​ว่า ‘เหลวไหล เพราะ​ข้า​ได้​รัก​พระ​อื่น และ​ข้า​จะ​ติด​ตาม​ไป’
ลือ​จาก​พวก​เขา”