คนละ 3 คำ

คนละ 3 คำ นักบวชในอารามต่างปฏิญาณตนว่าจะไม่เอื้อนเอ่ยวาจาใด ๆ ทั้งสิ้น ….แต่ในทุก ๆ  10 ปี พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้พูดได้คนละไม่เกิน  3 พยางค์ สิบปีผ่านไป   นักบวชคนแรกได้รับอนุญาตให้พูดเป็นครั้งแรก หลังจากตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง ท่านก็จ้องหน้าเจ้าอาราม แล้วพูดขึ้นอย่างช้า ๆ ว่า…. “อาหารแย่” สิบปีต่อมา ถึงโอกาสที่จะพูดได้อีกครั้ง นักบวชคนนั้น จึงตรงเข้าไปหาเจ้าอาราม แล้วพูดว่า “เตียงสุดแข็ง” อีก 10 ปีต่อมา นักบวชคนเดิมนั้นเดินเข้าไปพูดกับเจ้าอารามแล้วกล่าวขึ้นอย่างขึงขังว่า “ผมขอสึก!” “…..คุณนี่ไม่มีความอดทนเลย……”  เจ้าอารามกล่าวขึ้น    “เพราะนับตั้งแต่คุณมาอยู่ที่นี่  คุณบ่นไม่หยุดเลย!” ดูเหมือนว่า นักบวชรูปนี้จะมีปัญหากับการปรับตัวอยู่ในอาราม ตามทัศนะของเจ้าอาราม  นักบวชผู้นี้ได้รับข้อหาว่า เป็นผู้ที่ไม่มีความอดทนและขี้บ่น! ทั้ง ๆ ที่ในสายตาและความคิดของคนปัจจุบันอย่างคุณและผมอาจมองเห็นเป็นตรงข้าม! เพราะในทุก 10 ปีเขาพูดเพียงแค่ 3 พยางค์  และนักบวชรูปนี้อยู่ในอารามมา 30 ปี  โดยพูดออกมาทั้งหมดเพียงแค่ […]

ผลการศึกษาเผย “อ่านหนังสือจากเล่ม” สามารถจำเนื้อหาได้มากกว่าอ่านจากหน้าจอ

ผลการศึกษาเผย “อ่านหนังสือจากเล่ม” สามารถจำเนื้อหาได้มากกว่าอ่านจากหน้าจอ ถึงแม้ว่าเทคโนโลยีจะมีความพัฒนาไปไกล แต่อะไรที่มันดั้งเดิมมันมักจะมีอะไรที่มีเสน่ห์มากกว่า เช่นการอ่านหนังสือจะเล่มนั้น มีการทำการวิจัยออกมาว่า สามารถทำให้จำเนื้อหาที่อ่านได้มากกว่าการอ่านจากหน้าจอแท็บเล็ต หรือมือถือนั่นเอง คณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ในสหรัฐฯ ทำการทดลองและศึกษาพฤติกรรมกลุ่มตัวอย่าง ได้พบว่าการอ่านข้อมูลผ่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่งผลให้คนมีความอดทนน้อยลงที่จะอ่านข้อมูลที่มีความยาวหรือซับซ้อน ซึ่งกลุ่มตัวอย่างเกือบทั้งหมดยืนยันว่า ชอบอ่านข้อมูลที่เป็นดิจิทัลมากกว่าการอ่านหนังสือหรือตำรา และทำความเข้าใจเนื้อหาดิจิทัลได้ดีกว่า แต่เมื่อทำการวัดผลความเข้าใจด้วยการถามถึงประเด็นสำคัญของเรื่องที่อ่าน พบว่ากลุ่มเป้าหมายจำประเด็นสำคัญและรายละเอียดที่อ่านจากหนังสือได้มากกว่าการอ่านข้อมูลดิจิทัล สาเหตุที่การอ่านข้อมูลจากหนังสือทำให้จดจำได้มากกว่า นั้นก็คือ หน้าจออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มีสิ่งขัดจังหวะและรบกวนสมาธิของผู้อ่านมากกว่า เช่น ความสว่างหรือความเร็วในการเลื่อนหน้าจอ ขณะที่การอ่านเรื่องต่างๆ จากสิ่งพิมพ์จะมีความต่อเนื่องมากกว่า เพราะการอ่านข้อมูลหนึ่งหน้ากระดาษจะทำให้ผู้อ่านมองเห็นภาพรวมหรือความเชื่อมโยงของข้อมูลได้ แต่ข้อมูลจากหน้าจอจะถูกตัดให้สั้นเพื่อให้เหมาะกับการเลื่อน หรือ Scroll ทำให้การเชื่อมโยงข้อมูลของผู้อ่านไม่ค่อยจะต่อเนื่อง เพราะต้องเลื่อนหน้าจอไปมา ด้วยเหตุนี้ เว็บไซต์การประชุมเศรษฐกิจโลก ซึ่งนำผลวิจัยดังกล่าวมาเผยแพร่ จึงได้ระบุว่า การเรียนรู้ที่รวดเร็ว มีราคาที่ต้องจ่าย ซึ่งหมายถึงความจดจำและความเข้าใจที่อาจจะลดน้อยลงของผู้เรียนรู้ในโลกสมัยใหม่ที่ต้องปรับตัวให้เข้ากับเทคโนโลยีดิจิทัลซึ่งมาแทนการอ่านตำราหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ อย่างไรก็ตาม เว็บไซต์การประชุมเศรษฐกิจโลก ได้กล่าวถึงข้อดีของข้อมูลดิจิทัลเพิ่มเติม โดยระบุว่าการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จะช่วยลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่นำมาใช้ในกระบวนการผลิตหนังสือหรือสิ่งพิมพ์ ขณะที่การค้นหาข้อมูลต่อยอดจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ไปยังระบบอินเทอร์เน็ตมีต้นทุนต่ำกว่าการค้นคว้าจากสื่อสิ่งพิมพ์ แต่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้หลากหลายกว่ามาก ที่มาข้อมูล ภาพ : www.sanook.com

คนไม่กลัวตาย!

คนไม่กลัวตาย! ชายตาบอดจากเมืองไทยคนหนึ่ง ไปเที่ยวรัฐเท็กซัส “โอ้โห เบาะใหญ่จัง”   เขาอุทานออกมาเมื่อนั่งรถไฟเข้าในเมือง “…..ของทุกอย่างในเท็กซัส ล้วนแต่ใหญ่ๆ ทั้งนั้น แหละ!” ชายที่ยืนถัดไปกล่าวขึ้น พอถึงโรงแรม ชายตาบอดเข้าไปในบาร์ แล้วสั่งเบียร์มาดื่ม  หลังจากสัมผัสกับแก้วเบียร์ขนาดมหึมาในมือ เขาก็อุทานออกมาว่า  “โอ้โห  เบียร์ที่นี่แก้วใหญ่เหลือเกิน” “ของทุกอย่างในเท็กซัสล้วนแต่ใหญ่ๆ ทั้งนั้นแหละ”  พนักงานเสิร์ฟกล่าวขึ้น …หลังจากนั้น ชายตาบอดก็ถามทางไปห้องน้ำ  แต่เขาเลี้ยวผิดทาง แล้วสะดุดหล่นโครมลงไปในสระว่ายน้ำ….. ด้วยความตกใจและกลัวตาย   เขารีบตะโกนลั่นว่า … “อย่ากดชักโครก!” คงมีน้อยคนที่ไม่กลัวตาย! คนตาบอดในเรื่องก็เป็นหนึ่งในคนส่วนใหญ่ที่กลัวตาย! แต่ความตายเป็นสิ่งที่น่ากลัวจริงๆ หรือ? สำหรับคนที่ไม่รู้ว่าอะไรอยู่หลังความตาย และลึกๆ ในใจรู้สึกไม่พร้อมสำหรับการจากโลกนี้ไป จะอดกังวลไม่ได้ถึงผลที่จะตามมา! ในขณะที่คนอีกประเภทหนึ่ง ไม่กลัวความตาย  เพราะไม่เชื่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตามมาหลังจากนั้น   คนประเภทนี้ก็จะปล่อยชีวิตตามใจปรารถนาของตนเองอย่างคึกคะนอง แต่หากชีวิตหลังความตายมีจริง และมีการพิพากษาตามการกระทำของแต่ละคน  คนชนิดนี้จะเจอดีหลังความตายอย่างแน่นอน! สำหรับคนที่เชื่อศรัทธาในพระเจ้าอย่างแท้จริง จะไม่กลัวความตาย  เพราะเขาเชื่อมั่นว่า หลังจากเขาตายไปแล้ว ยังมีพระเจ้าผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์รอรับเขาอยู่ด้วยความรัก! คนชนิดนี้จะมีสันติสุขในจิตใจ และไม่ท้อถอย ท้อแท้หมดหวังในชีวิต […]

พรวิเศษ

พรวิเศษ สามีภรรยาคู่หนึ่งอายุ 40 เท่ากัน จัดงานเลี้ยงฉลองครบรอบแต่งงาน 15 ปี! มีนางฟ้ามาร่วมอวยพรในวาระพิเศษนี้ด้วย พร้อมเสนอพรวิเศษให้คนละ 1 ข้อ ภรรยาขอเที่ยวรอบโลกกับสามี ปิ๊ง! ในทันใดนั้น เธอก็มีตั๋วเรือสำราญเที่ยวรอบโลกในมือ! พอถึงคิวสามี…เขามองดูภรรยาแล้วดูตั๋วในมือ   ฉับพลันตาของเขาก็เป็นประกายขึ้น และอธิษฐานขอพรว่า… “ผมขอเพื่อนหญิงร่วมทางที่อายุน้อยกว่าผมสักครึ่งหนึ่ง” ปิ๊ง! ชายผู้นั้นกลายเป็นชายชราวัย 80 ปีในทันที! ไม่รู้ว่าคุณผู้อ่านเห็นด้วยกับที่เกอเต้ เคยกล่าวไว้หรือไม่ว่า “คุณไม่มีวันได้สิ่งที่คุณชอบ  จนกว่าคุณจะเรียนรู้จักชอบในสิ่งที่คุณมี!” (You will never have what you like until you learn to like what you have.) ชายในอุทาหรณ์ข้างต้น ดูเหมือนว่า หลังจาก 15 ปีแห่งการสมรส เขาชักจะไม่ค่อยชอบในสิ่งที่ตัวของเขามีเสียแล้ว! นี่เป็นโศกนาฎกรรมของชีวิตโดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวิตครอบครัว! คนที่เคยรักกันหวานชื่น วันเวลาผ่านไปอาจกลับกลายเป็นความรักที่จืดชืด! สำหรับบางคู่ รักที่เคยหวานกลับกลายเป็นขม! และจากนั้น […]

เชือกเส้นนั้น!

เชือกเส้นนั้น! สุนัขกับวัว นัดกันหนีออกจากคอกในเวลากลางคืน เพื่อใช้ชีวิตที่มีอิสระเสรีตามภูเขาและไพรกว้าง พอถึงกลางคืน สุนัขมาพบวัว และเริ่มต้นกัดเชือกที่สนอยู่กับจมูกวัวซึ่งผูกไว้กับเสา แต่วัวรีบห้าม พร้อมกล่าวว่า… “อย่าเลย!  เธอแค่ช่วยแกะมันออกจากเสาก็พอ นี่เป็นเชือกที่ดีเส้นหนึ่ง…ฉันไม่มีสมบัติอะไรเลย นอกจากเชือกเส้นนี้ ฉันจะเอามันไปด้วย”! สุนัขทำตามที่วัวขอ หาวิธีแก้เชือกออกจากเสาปล่อยให้ปลายข้างหนึ่งยังสนอยู่กับจมูกวัว แล้วทั้งสุนัขกับวัวก็รีบวิ่งออกจากประตูหนีไป ในระหว่างการหนี สุนัขหนีไปไกลแล้ว แต่วัวกลับติดอยู่กับที่ ไปไหนไม่ได้  เพราะเชือกที่สนจมูก พันเข้ากับกิ่งไม้ เจ้าของจึงมาพามันกลับไปเข้าคอกอีกครั้ง วัวจึงพูดกับตัวเองว่า…. “ความผิดของฉันมีเพียงอยู่อย่างเดียว นั่นคือ ฉันคิดจะรักษาเชือกเส้นนั้นไว้…. ความอาลัยอาวรณ์ต่อเชือกเส้นนั้น นับเป็นภัยแห่งชีวิตของฉันจริงๆ !” ไม่ทราบว่า คุณมีเชือกเส้นนั้นในชีวิตของคุณบ้างหรือไม่? เชือกเส้นที่จะนำภัยมาสู่ตัวคุณ! สำหรับวัยรุ่น เชือกเส้นนั้นอาจคือ  เกม! เพราะบางคนเล่นเกมส์ถึงวันละ 5-7 ชั่วโมง  โดยไม่สนใจเรียน และไม่สนใจทำการบ้าน สำหรับบางคน เชือกเส้นนั้นคือ การติดพนัน! สำหรับบางคน เชือกเส้นนั้นคือ ความรักสนุก ชอบเที่ยว สำหรับบางคน เชือกเส้นนั้น อาจคือ   ยาเสพติด หรือสุราเมายา! […]

งานวิจัยล่าสุดพบว่า การอ่านหนังสือจากเล่มกระดาษ มีประสิทธิภาพในการจดจำมากกว่า E-book

15 งานวิจัยล่าสุดพบว่า การอ่านหนังสือจากเล่มกระดาษ มีประสิทธิภาพในการจดจำมากกว่า E-book จากการศึกษาและวิจัยชิ้นล่าสุด ที่แบ่งนักอ่านกลุ่มตัวอย่างจำนวน 50 คน ออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ นักอ่านที่ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และหนังสือที่เป็นรูปเล่มกระดาษ แล้วให้อ่านเรื่องสั้นของ Elizabeth George เหมือนกัน พบว่านักอ่านหนังสือที่เป็นรูปเล่มกระดาษมีแนวโน้มที่จะจดจำเรื่องราวและเรียงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ดีกว่านักอ่านกลุ่มแรก . Anne Mangen นักวิจัยผู้ศึกษาเกี่ยวกับประสิทธิภาพการอ่านหนังสือด้วยระบบดิจิทัล จาก Stavanger University ประเทศนอร์เวย์ กล่าวว่า นักอ่านที่อ่านหนังสือเป็นรูปเล่มแบบดั้งเดิม จะมีประสิทธิภาพในการอ่านที่สูงกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของการเรียงลำดับของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหนังสือ สังเกตได้จาก เมื่อให้นักอ่านกลุ่มตัวอย่าง ลองเรียงลำดับเหตุการณ์ 14 ครั้ง ที่เกิดขึ้นในเรื่องสั้นที่อ่าน นักอ่านที่อ่านหนังสือเป็นรูปเล่ม สามารถร้อยเรียงเรื่องราวได้อย่างแม่นยำ ขณะที่นักอ่านอีกกลุ่มกลับไม่สามารถทำได้ . เธอได้ให้ข้อสังเกตที่น่าสนใจว่า เมื่อเราอ่านหนังสือที่เป็นรูปเล่มกระดาษ เราจะรู้สึกได้ถึงเนื้อเรื่องที่ค่อยๆผ่านไปตามหน้ากระดาษที่เราเปลี่ยน ซึ่งทำให้เราติดตามเนื้อเรื่องที่เกิดขึ้นในหนังสือได้ดีกว่า นอกจากนั้น ขนาดกระดาษที่เท่ากันพอดีของหนังสือ ยังทำให้เราเห็นภาพได้ชัดขึ้นอีกด้วยว่า เราอ่านไปมากน้อยเท่าไหร่แล้ว และเนื้อเรื่องที่เหลือยังมีอีกเท่าไหร่ที่ต้องอ่านต่อ เพราะฉะนั้น ด้วยสัมผัสและความรู้สึกที่หาไม่ได้จากการอ่านหนังสือผ่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ จึงทำให้การอ่านหนังสือที่เป็นรูปเล่ม เป็นวิธีการอ่านหนังสือที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด […]

ความสุขกับงานที่ทำ?

ความสุขกับงานที่ทำ? ท่านประธานบริษัท เรียกพนักงานคนหนึ่งเข้าพบแล้วพูดว่า… “หนุ่มน้อย  เธอเริ่มทำงานที่นี่ในตำแหน่งพนักงานส่งเอกสาร …สองเดือนต่อมา เธอได้รับมอบหมายให้ดูแลแผนกนี้ทั้งหมด ผลงานของเธอ โดดเด่น จนได้เลื่อนขั้นเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ และผู้จัดการโดยลำดับ วันนี้  ห่างจากวันแรกเพียงปีครึ่ง  เธอก็กลายเป็นผู้อำนวยการของบริษัทคนหนึ่งแล้ว แถมยังได้รับการยอมรับสูงสุดด้วย ในฐานะ…ประธานบริษัทที่ต้องดูแลความเป็นอยู่ของพนักงาน… ฉันอยากถามว่า   ‘เธอมีความสุขกับงานที่ทำอยู่หรือไม่?…. และเธอพอใจกับการเลื่อนตำแหน่งตั้งหลายครั้งหรือไม่?’ ” “พอใจอยู่แล้วครับพ่อ!” หากใครเริ่มต้นการทำงาน และมีความเจริญก้าวหน้าเป็นขั้นตอนอย่างรวดเร็วดังเรื่องข้างต้น   คงจะมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง จริงไหมครับ? แต่งานสนุกดังที่ว่า…….ใช่ว่าจะหาง่าย! เพราะไม่ใช่ทุกคนจะได้เป็นลูกของประธานบริษัท! อย่างไรก็ตาม จอห์น รัสกิน  เคยกล่าวไว้น่าคิดว่า ….. “มีอยู่ 3 สิ่งที่ทำให้คนเรามีความสุขกับงานที่ทำ…. หนึ่ง คือ เมื่อพวกเขาได้งานที่เหมาะสมกับตัว สอง เมื่อพวกเขาไม่ต้องทำงานมากเกินไป และ สาม เมื่อพวกเขาภาคภูมิใจกับความสำเร็จของงานนั้น!” พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน (2542) อธิบายว่า“สนุก”คือ “ทำให้รู้สึกเพลิดเพลิน ทำให้เบิกบานใจ” ดังนั้น เราควรจะทำงานของเราด้วยความเพลิดเพลิน  แม้ว่า งานที่เราทำนั้นจะเป็นงานที่ดูไม่น่าจะเพลิดเพลินได้เลยก็ตาม! ในพระธรรมปัญญาจารย์ […]

หัวเราะเป็นยาอย่างดี

หัวเราะเป็นยาอย่างดี นักโทษกลุ่มหนึ่ง ผลัดกันเล่าเรื่องขำขันจนซ้ำไปซ้ำมา  ในที่สุดก็มีผู้เสนอให้บอกแค่หมายเลขเรื่องขำขันก็พอเพื่อประหยัดเวลาหากใครต้องการนำเรื่องเก่าขึ้นมาเล่าอีก “แกจำเรื่องที่ 45 ได้ไหม?”  นักโทษคนหนึ่งเอ่ยขึ้น คนอื่นๆ เริ่มยิ้ม “แล้วเรื่องที่ 12 ล่ะ เป็นไง?” อีกคนหนึ่งแทรกขึ้นมา คนอื่นๆ  เริ่มหัวเราะคิกคัก “เรื่องที่ 72 ล่ะ?” ทุกคนยิ้มกว้างเว้นแต่คนเดียวที่หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง เมื่อเสียงหัวเราะหยุดลง คนอื่นๆ จึงถามขึ้นว่า “ทำไมแกจึงขำขนาดนั้น?” นักโทษคนนั้นจึงยิ้มกว้าง พลางพูดขึ้นว่า “ก็ฉันเพิ่งฟังเป็นครั้งแรกนี่นา!” ผมอ่านพบเรื่องนี้แล้วอดยิ้มคนเดียวไม่ได้ดีนะที่ผมควบคุมตัวเองได้ไม่เช่นนั้นผมคงจะหัวเราะงอหงายออกมาอย่างนักโทษในเรื่องนั้นก็ได้ คนอะไรขำได้เป็นบ้าเป็นหลังแค่ได้ยินหมายเลขเท่านั้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนสุดท้ายที่ไม่เคยได้ยินเรื่องที่อยู่เบื้องหลังหมายเลข 72 นั้นเลย! แต่กลับหัวเราะกลิ้งไปเลย! อย่างไรก็ตามผมว่าในยุคที่เศรษฐกิจของชาติเป็นอัมพาตนี้  ยิ้มหรือหัวเราะไว้ก่อนจะเป็นยาบำรุงหัวใจที่ดี  แถมยังฟรีอีกด้วย! ผมชอบคำของดไวท์  ดี ไอเซนฮาวร์ อดีตประธานาธิบดีชายชาติทหารที่โด่งดังของสหรัฐอเมริกา ที่กล่าวไว้ว่า “หัวเราะ จะบรรเทาความตึงเครียด ลดความเจ็บปวดของความผิดหวัง และเพิ่มกำลังใจให้สามารถฟันฝ่าภารกิจน่ากลัวที่รอคอยอยู่เบื้องหน้า!” ใช่ครับในช่วงเวลาที่ยากลำบากของชีวิตคงไม่มีอะไรดีกว่าการได้หัวเราะอย่างเต็มที่! คนที่มีอารมณ์ขันอยู่ในหัวใจ  แทบไม่ต้องพยายามสร้างเรื่องตลก  เพราะเขาเพียงแค่ตระหนักถึงเรื่องตลกที่มีอยู่แล้วในชีวิตก็พอ  รับรองว่าได้หัวเราะงอหงาย แน่ๆ ! เหมือนคำกลอนบทหนึ่งที่เขียนไว้ว่า “แม้ความจริงสิ่งทั้งหลายรอบกายเรา  อาจน้ำเน่าน่าเบื่อจนเหลือเข็ญ แต่หากเราเข้าใจมองสอดส่องเป็น […]

พระคัมภีร์ดิจิทัลหรือพระคัมภีร์เป็นเล่มอย่างไหนดีกว่ากัน?

พระคัมภีร์ดิจิทัลหรือพระคัมภีร์เป็นเล่มอย่างไหนดีกว่ากัน? ในยุคเทคโนโลยีสารสนเทศ (ยุคไอที) เข้ามามีส่วนในชีวิตของมนุษย์มากขึ้น จึงได้เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและการสื่อสารอย่างมากมาย  รวมทั้งการอ่านของประชาชนด้วย  การอ่านพระคัมภีร์ของคริสตชนก็เปลี่ยนไปเช่นเดียวกันเมื่อโทรศัพท์สมาร์ทโฟนแท็ปเล็ตแพร่หลายโดยเฉพาะในหมู่เยาวชนและคนรุ่นใหม่ที่นิยมการอ่านหนังสือและอ่านพระคัมภีร์ทางแอพพลิเคชั่นซึ่งสะดวกและไม่ต้องถือพระคัมภีร์เล่มใหญ่ติดตัวแม้ไปโบสถ์ก็ไม่ถือพระคัมภีร์เพราะทุกอย่างอยู่ในโทรศัพท์มือถือแท็ปเล็ตคอมพิวเตอร์ขนาดพกพาที่ใช้ง่ายมีรูปแบบการใช้งานหลากหลายสะดวกสบาย ผู้เขียนเองก็ใช้อุปกรณ์ทุกอย่างที่กล่าวมานี้ เพราะสะดวก รวดเร็ว ไม่ต้องพกหนังสือศัพท์สัมพันธ์ พระคัมภีร์ฉบับแปลต่างๆ ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหอบหิ้วติดตัว ส่วนการเฝ้าเดี่ยว อ่านหนังสือพระคัมภีร์หลายฉบับแปล ได้ประโยชน์สองทาง การใช้พระคัมภีร์จากโทรศัพท์หรือแท็ปเล็ตมีข้อดีและข้อด้อยที่ควรพิจารณาดังนี้ การอ่านพระคัมภีร์เป็นเล่ม ทำให้ได้สัมผัสความเป็นหนังสือ การหยิบและเปิดพระวจนะของพระเจ้าขึ้นมา ผู้อ่านแสดงออกของความปรารถนาจะสัมผัสกับพระวจนะนั้น เมื่อเปิดไปแต่ละหน้า จะรู้สึกถึงความบริสุทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ของพระวจนะ ทำให้มือ ตา โสตประสาท ได้สัมผัสกับพระวจนะและการสถิตอยู่ของพระเจ้า  การอ่านพระคัมภีร์จากโทรศัพท์มือถือจะไม่ให้ความรู้สึกนี้มากนักเพราะคุ้นเคยกับการอ่านข้อมูลหรือใช้แอพพลิเคชั่นสื่อสารอื่นๆซึ่งส่วนใหญ่ไม่เกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณ พระคัมภีร์เป็นเล่มวางใจได้ ผู้อ่านหนังสือพระคัมภีร์ไม่ต้องห่วงแบ็ตเตอรี่หมด หรือ “ไว–ไฟ” ไม่เสถียร ไม่ต้องมีการอัพเดด ไม่มีตกรุ่นล้าสมัย แม้ไปในสถานที่ไม่มีไฟฟ้า ไม่ต้องห่วงจะไม่มีพระวจนะอ่าน การเขียนโน้ตและความทรงจำดีๆ เมื่อใดที่อ่านพระคัมภีร์ พบข้อความที่ชื่นชอบ มีความหมายต่อชีวิต จึงเขียนโน้ต หรือเขียนคำอธิบาย โยงข้อพระคัมภีร์ที่มีเนื้อหาเดียวกัน หรือความประทับใจอื่นๆ พระคัมภีร์ที่พิมพ์เป็นตัวหนังสือเล่มนั้นจะกลายเป็นสมบัติที่ทรงคุณค่าตลอดไป คุณอาจขอให้ผู้ที่อ่านพระคัมภีร์ที่พิมพ์เป็นเล่มเปิดดู ก็จะพบข้อความ การขีดเส้นใต้ โน้ตต่างๆ ที่น่าสนใจ มีความคุ้นเคย  เครื่องมือใดที่ใช้สม่ำเสมอเป็นเวลานานจะทำให้คุ้นเคยผู้อ่านพระคัมภีร์เป็นเล่มมาก่อนเป็นเวลานานเมื่ออ่านปีแล้วปีเล่าจะพบว่าคุ้นเคยกับพระคัมภีร์เล่มที่อ่านเป็นประจำหน้าที่อ่านข้อพระธรรมที่ผ่านตาซ้ำๆจะค้นหาได้อย่างรวดเร็วง่ายดายโดยอาจไม่ต้องจำบทหรือข้อเพียงนึกขึ้นได้ว่าข้อความนั้นอยู่ส่วนไหนก็สามารถเปิดค้นหาได้ทันที สิ่งเดียว […]

ต้นเหตุของสงคราม

ต้นเหตุของสงคราม ในขณะที่ประยุทธกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่  ประถมผู้เป็นบุตรชายเดินเข้ามา และถามว่า….. “พ่อ! สงครามเกิดขึ้นได้อย่างไรครับ?” ประยุทธผู้เป็นบิดา วางหนังสือพิมพ์ลงแล้วอ้าปากตอบว่า….. “อ๋อ! เรื่องนี้…อืมม์…. พ่อจะยกตัวอย่าง อย่างกรณีที่ไทยตีกันกับลาว”   ยังไม่ทันที่คุณประยุทธผู้เป็นพ่อจะพูดจบ  คุณรจนาผู้เป็นแม่ก็สอดขึ้นมาทันที    “ทำไมต้องเอาเรื่องไทยไปเปรียบกับลาวล่ะ… ทั้งสองเป็นเพื่อนบ้านกันไม่ใช่หรือ?” “นี่เป็นแค่เรื่องสมมุติเท่านั้น” คุณพ่อรีบตอบ คุณแม่ก็เลยแหวขึ้นมาว่า….  “ทำไมต้องตั้งข้อสมมุติโง่ๆ อย่างนั้นด้วยเล่า?” คุณพ่อชักเริ่มมีโมโห จึงระเบิดอารมณ์ออกมาว่า “แกนี่ โง่เง่าเหมือนวัวตัวเมียจริงๆ”  ผู้เป็นแม่ก็เลยสวนกลับในทันควันว่า….. “ถ้าฉันเป็นเหมือนวัวตัวเมีย แกก็เป็นวัวตัวผู้น่ะซี!!” ก่อนที่คุณประยุทธผู้เป็นพ่อจะโต้ตอบ  ประถมผู้เป็นลูกก็สอดขึ้นมาทันทีว่า “พ่อครับ! พ่อไม่ต้องตอบแล้วล่ะครับ!  เพราะผมรู้แล้วว่า สงครามมันเกิดขึ้นได้อย่างไร” ผมอ่านดูแล้ว เห็นภาพพจน์จริงๆ  แม้ไม่รู้ว่าเรื่องข้างต้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่? ใช่ครับ การทะเลาะกันมักจะนำไปสู่สงครามใหญ่ได้อย่างไม่ยากเย็น   การทะเลาะกันจึงไม่ใช่สิ่งดีที่น่ากระทำ!  เพราะมันมีแต่สร้างความเจ็บปวด และความหายนะให้แก่ผู้ที่เป็นคู่กรณี ญาติมิตรและคนรอบข้างอยู่เสมอ! ไม่รู้เหมือนกันว่า ใครหนอที่เป็นผู้ที่พรรณนาผลที่เกิดขึ้นจากการทะเลาะกันไว้อย่างน่าคิด ดังนี้ ทะเลาะกับเมีย เพลียใจที่สุด ทะเลาะกับผัว ปวดหัวที่สุด ทะเลาะกับแฟน แค้นใจที่สุด […]

1 2 3 8