“อาซาเซล” ในเลวีนิติ 16 หมายถึงอะไร 17/26

 

“อาซาเซล” ในเลวีนิติ 16 หมายถึงอะไร

พระธรรมเลวีนิติเต็มไปด้วยกฎบัญญัติสำหรับคนอิสราเอลในยุคโบราณ หัวใจของเนื้อหาพระธรรมเล่มนี้คือความบริสุทธิ์ เพราะพระเจ้าทรงบริสุทธิ์ คนของพระองค์จึงต้องรักษาชีวิตของตนให้บริสุทธิ์ด้วย ในแต่ละปี จะมีศาสนพิธีใหญ่ที่กระทำโดยมหาปุโรหิตเพื่อลบมลทินบาปทั้งสิ้นให้แก่ชนชาติอิสราเอล เรียกว่า วันลบมลทิน (ลนต.16:1-3423:26-32)

ส่วนหนึ่งของพิธีกรรมในวันลบมลทินคือการถวายแพะสองตัวเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่ประตูเต็นท์นัดพบโดยมหาปุโรหิต (ลนต.16:7) จากนั้น เขาจะถวายโคเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปของตน และลบมลทินตนเองกับครอบครัวของเขา ตามด้วยการฆ่าแพะตัวแรกเพื่อเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปของประชาชน และประพรมเลือดของมันข้างหน้าและบนพระที่นั่งกรุณาซึ่งอยู่ในอภิสุทธิสถานในพลับพลา (ลนต.16:15-16) ส่วนแพะอีกตัวหนึ่งนั้น เขาจะเอามือทั้งสองวางบนหัวของมันและสารภาพบาปต่าง ๆ ของคนอิสราเอล ให้บาปทั้งสิ้นนั้นตกลงบนหัวของมัน จากนั้นก็ปล่อยมันเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร (ลนต.16:20-22) พระคัมภีร์บอกว่าแพะตัวแรกเป็นของพระยาห์เวห์ ส่วนอีกตัวหนึ่งเป็นของอาซาเซล (ตามพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับมาตรฐาน)

บางคนสงสัยว่า คำว่า อาซาเซล นี้หมายถึงอะไร คำฮีบรูนี้ปรากฏ 4 ครั้งในพันธสัญญาเดิมเพียง 3 ข้อเท่านั้น (ลนต.16:81026) ซึ่งพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทยฉบับต่าง ๆ ก็แปลคำนี้แตกต่างกันไป ทั้งนี้ เราอาจประมวลทัศนะเรื่องความหมายของคำนี้ ได้ดังนี้

  1. อาซาเซลเป็นสถานะของแพะตัวที่ถูกปล่อย นั่นคือสถานะของ “แพะรับบาป” ทัศนะนี้นำ
    เสนอว่า อาซาเซล เป็นคำสนธิระหว่างคำว่า “เอซ” (‘ez) ซึ่งแปลว่า แพะ กับ “อาซาล” (‘azal) ซึ่งแปลว่า หาย สูญสิ้น จากไป เมื่อนำมารวมกันจึงบ่งบอกถึงสถานะและบทบาทของแพะตัวที่ถูกปล่อยในการ “บรรทุกความผิดทั้งหมดไป” (ลนต.16:22) หรือพูดอีกอย่างหนึ่งคือ อาซาเซลแบกรับบาปทั้งหมดแทนชนชาติอิสราเอล
  2. อาซาเซลเป็นสถานที่สำหรับนำแพะไปปล่อย ทัศนะนี้เข้าใจว่า อาซาเซล เป็นคำสนธิเช่น
    กัน แต่มาจากคำว่า “อาซาซ” (‘azaz) ซึ่งแปลว่า แข็งแกร่ง กับ “เอเซล” (‘ezel) ซึ่งแปลว่า ศิลา เมื่อรวมกันอาจมีการกร่อนเสียงกลายเป็นคำว่า อาซาเซล ซึ่งให้ความหมายถึง ที่ที่เป็นเนิน หรือ หุบเขาซึ่งมีพื้นแข็ง เช่น หน้าผาชัน ฯลฯ นอกจากนี้ ยังเชื่อกันว่า การปล่อยแพะในที่นี้คือการโยนแพะลงจากหน้าผา เพราะไม่เช่นนั้นแพะตัวดังกล่าวอาจกลับไปยังชุมชนของอิสราเอลได้อีก อันจะทำให้เกิดปัญหายุ่งยากเรื่องมลทินบาปตามมา
  3. อาซาเซลเป็นสมญานามเจ้าแห่งถิ่นทุรกันดาร ทัศนะนี้เข้าใจว่า อาซาเซล น่าจะเป็นชื่อ
    เฉพาะ หรือไม่ก็อาจเป็นคำสนธิระหว่าง “เอซ” กับ “เอล” (‘el) ที่แปลว่า พระ หรือ พระเจ้า แล้วมีการซ้ำเสียงตัวสะกดของคำว่า “เอซ” จนกลายเป็น “อาซาเซล” อาจแปลได้ว่า พญาแพะ โดยอาซาเซลเป็นพระหรือปีศาจประจำถิ่นทุรกันดารที่ชาวตะวันออกใกล้โบราณคุ้นเคย อย่างไรก็ตาม บางท่านอาจคาใจว่านี่คือการถวายบูชาแก่ปีศาจหรือพระอื่นหรือไม่ ทั้งนี้ ลนต.17:7 สั่งห้ามการถวายบูชาแด่ “ปีศาจแพะ” และแพะตัวที่ถูกปล่อยไปในวันลบมลทินนั้นก็ไม่ได้ถูกนับว่าเป็นเครื่องบูชา แต่เป็นพาหะนำเอาบาปทั้งสิ้นไปให้พ้นจากคนอิสราเอล (ลนต.16:21) ถ้าเป็นเช่นนั้น การปล่อยแพะตัวนี้ไปก็ไม่ได้เป็นการถวายบูชาแด่อาซาเซล และยังอาจมีนัยถึงการขจัดปัดเป่ามลทินทั้งสิ้นกลับไปสู่แหล่งกำเนิดของมันอีกด้วย

แม้เราจะยังไม่มีข้อสรุปในเรื่องความหมายของคำว่า อาซาเซล สิ่งหนึ่งที่สามารถสรุปได้อย่างชัดเจนคือ ความบริสุทธิ์เป็นเงื่อนไขสำคัญของการเป็นประชากรของพระเจ้า และวันลบมลทินก็สะท้อนพระเมตตาคุณที่ทรงจัดเตรียมหนทางในการลบล้างมลทินบาปให้กับคนของพระองค์ เพื่อเขาจะสามารถเป็นไปตามเงื่อนไขดังกล่าวได้

สำหรับคริสเตียนในปัจจุบัน แม้เราจะไม่ได้ยึดถือเรื่องวันลบมลทินเพราะเชื่อว่าพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ที่หลั่งบนไม้กางเขนได้ชำระบาปให้กับเราอย่างสมบูรณ์แล้ว (ฮบ.9:11-1223-2813:11-12) สมาคมพระคริสตธรรมไทยก็ยังปรารถนาที่จะเชิญชวนท่านให้รับการชำระจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ด้วยพระวจนะของพระเจ้า เพื่อท่านจะดำเนินชีวิตเป็นที่พอพระทัยพระองค์อยู่เสมอ (รม.12:1-2ฮบ.9:14) ตามความมุ่งหมายของสมาคมฯ ที่ว่า “เพื่อให้คนไทยทุกคนมีพระคัมภีร์ใช้ และรู้จักใช้พระคัมภีร์”