1. สรุปเนื้อหา

พลับพลา (Tabernacle) หรือ “เต็นท์นัดพบ” คือที่ประทับของพระเจ้าบนโลกตลอดระยะเวลาเกือบ 500 ปี ก่อนที่จะมีการสร้างพระวิหารในสมัยกษัตริย์ซาโลมอน พลับพลาถูกสร้างขึ้นตาม “พิมพ์เขียว” ที่พระเจ้าประทานให้แก่โมเสสบนภูเขาซีนาย เพื่อให้เป็นศูนย์กลางการนมัสการและการทรงสถิตของพระองค์ท่ามกลางคนอิสราเอล โครงสร้างของพลับพลาแบ่งออกเป็น 3 ส่วนหลัก ได้แก่ ลานพลับพลา วิสุทธิสถาน และอภิสุทธิสถานซึ่งเป็นส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุดที่สวรรค์กับโลกบรรจบกัน

2. ประเด็นสำคัญ

• การสร้างตามแผนผังของสวรรค์: พระเจ้าทรงสั่งให้สร้างพลับพลาตามแบบที่พระองค์กำหนดทุกประการ คนอิสราเอลไม่สามารถสร้างตามความคิดของตนเองได้
• วัสดุและการจัดเตรียม: วัสดุที่ใช้มาจากท้องถิ่น (ไม้กระถินเทศ ขนสัตว์) และของล้ำค่า (ทอง เงิน สัมฤทธิ์) ที่คนอิสราเอลได้รับมาจากคนอียิปต์ในคืนที่อพยพ
• ความหมายฝ่ายวิญญาณ: เครื่องใช้ทุกชิ้นในพลับพลาเป็น “ภาพเงา” ของพระเยซูคริสต์ เช่น แท่นบูชาเล็งถึงการสิ้นพระชนม์เพื่อไถ่บาป คันประทีปเล็งถึงพระองค์ที่เป็นความสว่างของโลก และขนมปังเฉพาะพระพักตร์ที่เล็งถึงพระกายของพระองค์
• การเข้าหาพระเจ้า: มีลำดับขั้นตอนและระดับความบริสุทธิ์ ตั้งแต่คนทั่วไปที่เข้าได้แค่ลานด้านนอก ไปจนถึงมหาปุโรหิตเพียงคนเดียวที่เข้าสู่อภิสุทธิสถานได้

3. เหตุการณ์สำคัญ

• โมเสสขึ้นภูเขาซีนาย: โมเสสขึ้นไปเฝ้าพระเจ้าอย่างน้อย 7 ครั้ง เพื่อรับพระบัญญัติและแบบการสร้างพลับพลา
• วันลบมลทิน: เป็นเพียงวันเดียวในทุกปีที่มหาปุโรหิตจะเข้าไปในอภิสุทธิสถาน เพื่อทำพิธีลบมลทินให้แก่คนทั้งชาติ

4. ข้อคิดที่ได้รับ

• ความรักของพระเจ้า: พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์เพื่อให้มีความสัมพันธ์กับพระองค์ และพระองค์ทรงจัดเตรียมหนทางเพื่อให้มนุษย์บาปกลับมาคืนดีกับพระองค์ได้
• ความบริสุทธิ์ของพระเจ้า: การเข้าหาพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ต้องมีการชำระบาปและการหลั่งโลหิต ซึ่งพระเยซูทรงเป็นเครื่องบูชาที่สมบูรณ์แบบที่ทำหน้าที่นี้แทนมนุษย์ทุกคน
• ชีวิตแห่งการนมัสการ: การอธิษฐานและการนมัสการควรเกิดขึ้นทุกวันในชีวิตผู้เชื่อ เปรียบเสมือนการเผาเครื่องหอมที่ต้องทำทุกเช้าเย็น