1. สรุปเนื้อหา เนื้อหาครอบคลุมเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์พันธสัญญาเดิม เมื่อพระเจ้าทรงใช้โมเสสให้นำชนชาติอิสราเอลกว่า 2 ล้านคนอพยพออกจากอียิปต์หลังจากตกเป็นทาสมานานหลายร้อยปี, โดยเน้นไปที่การอัศจรรย์ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดคือการแหวกทะเลแดงเพื่อให้คนอิสราเอลหนีพ้นจากการตามล่าของกองทัพฟาโรห์ พร้อมทั้งมีการวิเคราะห์เชิงประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์เกี่ยวกับสถานที่จริง และการตีความว่าเหตุการณ์นี้เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติหรือการอัศจรรย์จากพระเจ้า, 2. ประเด็นสำคัญ ระยะเวลาการอยู่ในอียิปต์: มีการตั้งข้อสังเกตถึงตัวเลขที่แตกต่างกันระหว่าง 400 ปี และ 430 ปี ซึ่งอาจอธิบายได้ว่าเป็นการนับรวมช่วงเวลาที่อยู่ในคานาอันด้วย หรือเป็นเพียงการปัดตัวเลขกลม ๆ, ความหมายของ “ทะเลแดง“: ในภาษาฮีบรูใช้คำว่า “ยำซุฟ” (Yam Suph) ซึ่งแปลว่า “ทะเลต้นอ้อ“, การแปลเป็น “ทะเลแดง” เกิดขึ้นภายหลังเมื่อมีการแปลพระคัมภีร์เป็นภาษากรีก (ฉบับเซปทัวจินต์), ทฤษฎีเรื่องสถานที่: มี 4 ทฤษฎีหลัก คือ อ่าวซุเอส, ทะเลสาบทิมซา, พื้นที่ชุ่มน้ำบริเวณปากแม่น้ำไนล์ และอ่าวอาคาบา,,, ธรรมชาติหรือการอัศจรรย์: มีการถกเถียงว่าเหตุการณ์นี้เกิดจากปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลงหรือลมพัดแรงตามธรรมชาติ, แต่ผู้บรรยายเชื่อว่าเป็นการอัศจรรย์ที่พระเจ้าทรงใช้ธรรมชาติเป็นเครื่องมือ โดยเฉพาะจังหวะเวลาที่พอดีและการที่น้ำตั้งขึ้นเป็นกำแพง, 3. เหตุการณ์สำคัญ การทรงนำด้วยเสาเมฆและเสาเพลิง: พระเจ้าประทานเสาเมฆในเวลากลางวันและเสาเพลิงในเวลากลางคืนเพื่อนำทางและให้แสงสว่างแก่ขบวนอพยพ, ภาวะจนมุมที่ปีหะฮิโรธ: ชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ริมทะเลโดยมีกองทัพรถรบของฟาโรห์ 600 คันไล่ตามมาติด ๆ […]
