บทความทั่วไป

สามคูณสามได้เท่าไร? เพื่อน 3 คน ทดสอบความจำอยู่ด้วยกัน หมอถามคนแรกว่า “สามคูณสามได้เท่าไร?”           “274”           “อืม…..” หมอหันไปถามคนที่ 2 ว่า           “3 x 3 ได้เท่าไร?”           “วันอังคาร” “3 x 3 ได้เท่าไร?” หมอถามคนที่ 3           “ 9 ครับ” “ดีมาก”  หมอชม พลางถามต่อไปว่า   “คำนวนได้อย่างครับถึงได้คำตอบเช่นนี้?” “ง่ายมาก ผมแค่เอา 274 ตั้งแล้วหารด้วยวันอังคารครับ!” ไม่รู้ว่าในชีวิตจริงของคุณ  คุณเคยเจอคณิตศาสตร์แบบแปลก ๆ อย่างเรื่องข้างต้นบ้างหรือไม่? จากอุทาหรณ์ข้างต้น แม้ไม่เข้าใจกระบวนการของการหาคำตอบ แต่ที่น่าทึ่งก็คือ   คำตอบที่ได้รับนั้น เป็นคำตอบที่ถูกต้อง! ชีวิตของเราก็เช่นกัน เราอาจไม่เข้าใจหลายเหตุการณ์ในชีวิตของเรา แต่หากเราไว้วางใจในพระเจ้า ผลลัพธ์ในบั้นปลายมักจะกลับกลายเป็นผลดีอยู่เสมอ ดุจดังที่ อัครสาวกเปาโล เคยกล่าวไว้ว่า… […]

ความลับแห่งชีวิต มีเรื่องเล่าว่า.. เมื่อพระเจ้าทรงสร้างโลก  พระองค์ทรงเรียกประชุมบรรดาเหล่าทูตสวรรค์ และทรงขอความคิดเห็นของพวกเขาว่า ควรจะใส่ความลับแห่งชีวิตไว้ในที่ใด?           “ฝังไว้ในแผ่นดิน”  ทูตองค์หนึ่งเสนอ “ซ่อนไว้ในทะเลจะดีกว่า”  อีกองค์หนึ่งแทรกขึ้นมา “น่าจะเก็บไว้ในภูเขา” ฯลฯ หลังจากมีข้อเสนอหลากหลาย  ในที่สุดพระเจ้าตรัสว่า ถ้ากระทำตามข้อเสนอเหล่านั้น คงมีมนุษย์น้อยคนที่จะได้พบความลับแห่งชีวิต พระองค์จึงทรงตัดสินพระทัยว่า… “เราจะใส่ความลับแห่งชีวิตไว้ในจิตใจของมนุษย์แต่ละคน”   ไม่ว่านิทานข้างต้นจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่  แต่ความจริงก็คือว่า จิตและใจของมนุษย์นั้น มีความลึกลับซับซ้อน ซ่อนไว้อย่างมากมายมหาศาลและสุดลึกล้ำเกินจะหยั่งถึงได้หมด! “จิต” หมายถึง “สิ่งที่มีหน้าที่ รู้ คิด นึก” “ใจ” คือ  “ส่วนที่คิดตรึกตรอง หรือ รู้สึก”! และทั้ง 2 ก็ หมายถึงสิ่งเดียวกัน คือ “จิตใจ”  ซึ่งหมายความถึง “ใจ, อารมณ์ และความนึกคิด”! กษัตริย์ซาโลมอน ผู้ได้ชื่อว่า ฉลาดที่สุดในโลกเคยตรัสไว้ว่า… “จงรักษาใจของเจ้าด้วยความระวังระไวรอบด้าน เพราะชีวิตเริ่มต้นออกมาจากใจ!” 1 ดร. ริค  วอเรน […]

ไม่เอาพระเจ้า! นักวิทยาศาสตร์ สมองใสกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันประกาศว่ามนุษย์ในโลกนี้  จะดำรงอยู่ได้โดยไม่ต้องพึ่งพระเจ้าอีกต่อไป ผู้นำของกลุ่มทูลพระเจ้าว่า… “พระเจ้า…..พวกเราตัดสินใจแล้วว่า เราไม่ต้องการพระองค์อีกต่อไป   พวกเรามีสติปัญญาฉลาดพอที่จะโคลนนิ่งมนุษย์ และทำสิ่งที่ดูเหมือนเหลือเชื่อให้เกิดขึ้นได้โดยวิธีทางวิทยาศาสตร์ โดยไม่ต้องอาศัยศรัทธาในพระองค์อีกต่อไป…..” องค์พระเป็นเจ้า สดับรับฟังคำโวเหล่านั้นด้วยความอดกลั้นพระทัย   …จากนั้นตรัสว่า .. “ตกลงตามที่พวกเจ้าขอ..แต่ก่อนอื่นให้เรามาประชันกันในการสร้างมนุษย์ก่อน โดยตัวเราจะทำเหมือนอย่างที่เคยทำมา สมัยเมื่อตอนเริ่มต้นสร้างอาดัม!!” นักวิทยาศาสตร์ผู้ทรนงเหล่านั้น ก็เห็นชอบด้วย จากนั้นหนึ่งในชนชั้นสมองเป็นเลิศก็ก้มลงหยิบดินขึ้นมากำมือหนึ่ง เพื่อลงมือสร้างมนุษย์ขึ้นมาใหม่  แต่พระเจ้าตรัสว่า… “…..เจ้าจะใช้ดินของเราไม่ได้!  เจ้าจะต้องสร้างดินของเจ้าขึ้นมาเอง!” น่าแปลกที่ตลอดประวัติศาสตร์จะมีมนุษย์อาจหาญท้าทายพระเจ้าอยู่เสมอ! แต่สุดท้าย ผู้อหังการเหล่านั้น ก็จากไปกลายเป็นผงคลีดิน! ถึงกระนั้นก็ยังไม่วายมีผู้ต้องการและพยายามขับไล่พระเจ้าจากที่ประทับของพระองค์ เพื่อเขาจะก้าวขึ้นไปนั่งแทน ในฐานะ “ผู้สร้าง” นี่จึงเป็นเหตุว่า ทำไม โลกนี้จึงกำลังมุ่งหน้าสู่ปลายทางแห่งความหายนะ! ทุกอย่างที่มนุษย์สร้างขึ้น เพื่ออำนวยความสะดวกสบายให้แก่ตนเอง ล้วนกระทบหรือทำลายระบบต่าง ๆ ที่ค้ำจุนโลกและจักรวาลนี้ทั้งสิ้น! โดยเฉพาะอย่างยิ่งระบบนิเวศตามธรรมชาติ ต่างได้รับผลกระทบทำให้ภูเขาน้ำแข็งละลาย ทำให้เกิดมลภาวะทางอากาศ แผ่นดินและน้ำ  เป็นเหตุให้เกิดการแปรปรวนของธรรมชาติและฤดูกาล! มนุษย์จึงได้รับการสะกิดเตือนจากธรรมชาติ และพระเจ้า ด้วยมหันตภัยจากสึนามิ  แผ่นดินไหว  ภูเขาไฟระเบิด น้ำท่วม  แผ่นดินแห้งแล้งกันดาร พายุทอร์นาโด    เฮอริเคน และอื่น […]

ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน? ผมไปร่วมการประชุม Baptist World Alliance (BWA) ที่เบอร์มิงแฮม  ประเทศอังกฤษและได้ ฟัง ดร. เดวิด คอฟฟี ประธาน BWA เล่าเรื่องน่าคิดให้ฟังเรื่องหนึ่ง รู้สึกอยากแบ่งปันให้ฟังดังนี้ ครั้งหนึ่ง ดร. อัลเบิร์ต  ไอน์สไตน์  เดินทางโดยรถไฟขบวนหนึ่ง…… พนักงานเดินตั๋ว เดินตรวจตั๋วมาจนถึง ดร. อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ กล่าวว่า….           “ขอดูตั๋วหน่อยครับ!” เมื่อ ดร. ไอน์สไตน์ ได้ยินก็ก้มลงใต้ที่นั่งประหนึ่งว่ากำลังมองหาตั๋วอยู่! สักครู่หนึ่งคนตรวจตั๋วก็อุทานขึ้นว่า … “ท่านคือ ดร. อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ใช่ไหมครับ! ท่านไม่ต้องหาตั๋วหรอกครับ  ท่านทำคุณประโยชน์ให้แก่โลกนี้มามากมายนัก …..ไม่เป็นไรหรอกครับ ในเรื่องตั๋ว…” ว่าแล้วพนักงานเก็บตั๋วก็เดินจากไป สักครู่หนึ่ง พนักงานคนเดิมก็เดินกลับมาอีกครั้ง พบ ดร. อัลเบิร์ต  ไอน์สไตน์  กำลังก้ม ๆ เงย ๆ […]

คนละ 3 คำ นักบวชในอารามต่างปฏิญาณตนว่าจะไม่เอื้อนเอ่ยวาจาใด ๆ ทั้งสิ้น ….แต่ในทุก ๆ  10 ปี พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้พูดได้คนละไม่เกิน  3 พยางค์ สิบปีผ่านไป   นักบวชคนแรกได้รับอนุญาตให้พูดเป็นครั้งแรก หลังจากตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง ท่านก็จ้องหน้าเจ้าอาราม แล้วพูดขึ้นอย่างช้า ๆ ว่า…. “อาหารแย่” สิบปีต่อมา ถึงโอกาสที่จะพูดได้อีกครั้ง นักบวชคนนั้น จึงตรงเข้าไปหาเจ้าอาราม แล้วพูดว่า “เตียงสุดแข็ง” อีก 10 ปีต่อมา นักบวชคนเดิมนั้นเดินเข้าไปพูดกับเจ้าอารามแล้วกล่าวขึ้นอย่างขึงขังว่า “ผมขอสึก!” “…..คุณนี่ไม่มีความอดทนเลย……”  เจ้าอารามกล่าวขึ้น    “เพราะนับตั้งแต่คุณมาอยู่ที่นี่  คุณบ่นไม่หยุดเลย!” ดูเหมือนว่า นักบวชรูปนี้จะมีปัญหากับการปรับตัวอยู่ในอาราม ตามทัศนะของเจ้าอาราม  นักบวชผู้นี้ได้รับข้อหาว่า เป็นผู้ที่ไม่มีความอดทนและขี้บ่น! ทั้ง ๆ ที่ในสายตาและความคิดของคนปัจจุบันอย่างคุณและผมอาจมองเห็นเป็นตรงข้าม! เพราะในทุก 10 ปีเขาพูดเพียงแค่ 3 พยางค์  และนักบวชรูปนี้อยู่ในอารามมา 30 ปี  โดยพูดออกมาทั้งหมดเพียงแค่ […]

คนไม่กลัวตาย! ชายตาบอดจากเมืองไทยคนหนึ่ง ไปเที่ยวรัฐเท็กซัส “โอ้โห เบาะใหญ่จัง”   เขาอุทานออกมาเมื่อนั่งรถไฟเข้าในเมือง “…..ของทุกอย่างในเท็กซัส ล้วนแต่ใหญ่ๆ ทั้งนั้น แหละ!” ชายที่ยืนถัดไปกล่าวขึ้น พอถึงโรงแรม ชายตาบอดเข้าไปในบาร์ แล้วสั่งเบียร์มาดื่ม  หลังจากสัมผัสกับแก้วเบียร์ขนาดมหึมาในมือ เขาก็อุทานออกมาว่า  “โอ้โห  เบียร์ที่นี่แก้วใหญ่เหลือเกิน” “ของทุกอย่างในเท็กซัสล้วนแต่ใหญ่ๆ ทั้งนั้นแหละ”  พนักงานเสิร์ฟกล่าวขึ้น …หลังจากนั้น ชายตาบอดก็ถามทางไปห้องน้ำ  แต่เขาเลี้ยวผิดทาง แล้วสะดุดหล่นโครมลงไปในสระว่ายน้ำ….. ด้วยความตกใจและกลัวตาย   เขารีบตะโกนลั่นว่า … “อย่ากดชักโครก!” คงมีน้อยคนที่ไม่กลัวตาย! คนตาบอดในเรื่องก็เป็นหนึ่งในคนส่วนใหญ่ที่กลัวตาย! แต่ความตายเป็นสิ่งที่น่ากลัวจริงๆ หรือ? สำหรับคนที่ไม่รู้ว่าอะไรอยู่หลังความตาย และลึกๆ ในใจรู้สึกไม่พร้อมสำหรับการจากโลกนี้ไป จะอดกังวลไม่ได้ถึงผลที่จะตามมา! ในขณะที่คนอีกประเภทหนึ่ง ไม่กลัวความตาย  เพราะไม่เชื่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตามมาหลังจากนั้น   คนประเภทนี้ก็จะปล่อยชีวิตตามใจปรารถนาของตนเองอย่างคึกคะนอง แต่หากชีวิตหลังความตายมีจริง และมีการพิพากษาตามการกระทำของแต่ละคน  คนชนิดนี้จะเจอดีหลังความตายอย่างแน่นอน! สำหรับคนที่เชื่อศรัทธาในพระเจ้าอย่างแท้จริง จะไม่กลัวความตาย  เพราะเขาเชื่อมั่นว่า หลังจากเขาตายไปแล้ว ยังมีพระเจ้าผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์รอรับเขาอยู่ด้วยความรัก! คนชนิดนี้จะมีสันติสุขในจิตใจ และไม่ท้อถอย ท้อแท้หมดหวังในชีวิต […]

พรวิเศษ สามีภรรยาคู่หนึ่งอายุ 40 เท่ากัน จัดงานเลี้ยงฉลองครบรอบแต่งงาน 15 ปี! มีนางฟ้ามาร่วมอวยพรในวาระพิเศษนี้ด้วย พร้อมเสนอพรวิเศษให้คนละ 1 ข้อ ภรรยาขอเที่ยวรอบโลกกับสามี ปิ๊ง! ในทันใดนั้น เธอก็มีตั๋วเรือสำราญเที่ยวรอบโลกในมือ! พอถึงคิวสามี…เขามองดูภรรยาแล้วดูตั๋วในมือ   ฉับพลันตาของเขาก็เป็นประกายขึ้น และอธิษฐานขอพรว่า… “ผมขอเพื่อนหญิงร่วมทางที่อายุน้อยกว่าผมสักครึ่งหนึ่ง” ปิ๊ง! ชายผู้นั้นกลายเป็นชายชราวัย 80 ปีในทันที! ไม่รู้ว่าคุณผู้อ่านเห็นด้วยกับที่เกอเต้ เคยกล่าวไว้หรือไม่ว่า “คุณไม่มีวันได้สิ่งที่คุณชอบ  จนกว่าคุณจะเรียนรู้จักชอบในสิ่งที่คุณมี!” (You will never have what you like until you learn to like what you have.) ชายในอุทาหรณ์ข้างต้น ดูเหมือนว่า หลังจาก 15 ปีแห่งการสมรส เขาชักจะไม่ค่อยชอบในสิ่งที่ตัวของเขามีเสียแล้ว! นี่เป็นโศกนาฎกรรมของชีวิตโดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวิตครอบครัว! คนที่เคยรักกันหวานชื่น วันเวลาผ่านไปอาจกลับกลายเป็นความรักที่จืดชืด! สำหรับบางคู่ รักที่เคยหวานกลับกลายเป็นขม! และจากนั้น […]

เชือกเส้นนั้น! สุนัขกับวัว นัดกันหนีออกจากคอกในเวลากลางคืน เพื่อใช้ชีวิตที่มีอิสระเสรีตามภูเขาและไพรกว้าง พอถึงกลางคืน สุนัขมาพบวัว และเริ่มต้นกัดเชือกที่สนอยู่กับจมูกวัวซึ่งผูกไว้กับเสา แต่วัวรีบห้าม พร้อมกล่าวว่า… “อย่าเลย!  เธอแค่ช่วยแกะมันออกจากเสาก็พอ นี่เป็นเชือกที่ดีเส้นหนึ่ง…ฉันไม่มีสมบัติอะไรเลย นอกจากเชือกเส้นนี้ ฉันจะเอามันไปด้วย”! สุนัขทำตามที่วัวขอ หาวิธีแก้เชือกออกจากเสาปล่อยให้ปลายข้างหนึ่งยังสนอยู่กับจมูกวัว แล้วทั้งสุนัขกับวัวก็รีบวิ่งออกจากประตูหนีไป ในระหว่างการหนี สุนัขหนีไปไกลแล้ว แต่วัวกลับติดอยู่กับที่ ไปไหนไม่ได้  เพราะเชือกที่สนจมูก พันเข้ากับกิ่งไม้ เจ้าของจึงมาพามันกลับไปเข้าคอกอีกครั้ง วัวจึงพูดกับตัวเองว่า…. “ความผิดของฉันมีเพียงอยู่อย่างเดียว นั่นคือ ฉันคิดจะรักษาเชือกเส้นนั้นไว้…. ความอาลัยอาวรณ์ต่อเชือกเส้นนั้น นับเป็นภัยแห่งชีวิตของฉันจริงๆ !” ไม่ทราบว่า คุณมีเชือกเส้นนั้นในชีวิตของคุณบ้างหรือไม่? เชือกเส้นที่จะนำภัยมาสู่ตัวคุณ! สำหรับวัยรุ่น เชือกเส้นนั้นอาจคือ  เกม! เพราะบางคนเล่นเกมส์ถึงวันละ 5-7 ชั่วโมง  โดยไม่สนใจเรียน และไม่สนใจทำการบ้าน สำหรับบางคน เชือกเส้นนั้นคือ การติดพนัน! สำหรับบางคน เชือกเส้นนั้นคือ ความรักสนุก ชอบเที่ยว สำหรับบางคน เชือกเส้นนั้น อาจคือ   ยาเสพติด หรือสุราเมายา! […]