มอบพระคัมภีร์ จังหวัดอุดรธานี เมื่อวันศุกร์ที่ 21 มิถุนายน สมาคมพระคริสตธรรมไทยได้เดินทางไปมอบพระคัมภีร์สำหรับโรงเรียน ให้แก่โรงเรียนในจังหวัดอุดรธานี ได้แก่ โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล โรงเรียนอุดรพิชัยรักษ์พิทยา โรงเรียนอุดรพัฒนาการ และโรงเรียนประจักษ์ศิลปาคาร การมอบพระคัมภีร์เป็นไปด้วยดี และทางทีมงานได้มีโอกาสแบ่งปันเรื่องราวพระเจ้ากับคณะครู ขอบคุณพระเจ้าสำหรับการงานในครั้งนี้
คุณพัลลภา หรือเจนนี่ ค๊อค อายุ 43 ปี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ทำงานที่เทศบาลเมืองคูคต ปทุมธานี ตำแหน่งนักวิชาการศึกษา สมรสกับ ศจ.สตีฟ ปีเตอร์ ค๊อค เป็นสมาชิกคริสตจักรสปริงวัลเล่ย์ สังกัดคริสตจักรร่มเย็น รู้จักพระเจ้า เกิดในครอบครัวที่ไม่ได้เป็นคริสเตียน และได้รู้จักพระเจ้าผ่านทางใบปลิวตอนอายุประมาณ 8 ขวบ เพราะในทุก ๆ วันเสาร์ คุณพ่อมักจะพาไปทำงานด้วย จึงได้มีโอกาสเจอคนแปลกหน้าที่ยืนแจกใบปลิวอยู่ที่ถนนอยู่บ่อย ๆ และด้วยความที่เป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือ จึงเก็บใบปลิวเหล่านั้นมาอ่านทุกใบ อ่านซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ แล้วก็มีความรู้สึกอยากเป็นคริสเตียนจึงไปบอกกับคุณพ่อ คุณพ่อก็ไม่ว่าอะไรและยังบอกว่าถ้ามีโอกาสจะพาไปโบสถ์ แต่เนื่องจากไม่รู้จักใครที่เป็นคริสเตียนจึงไม่มีโอกาสได้ไปโบสถ์ จนกระทั่งอายุประมาณ 28 ปี ชีวิตต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆ มากมาย และในเวลานั้นมีความรู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ และสิ้นหวัง จึงคิดว่าการมีชีวิตคือความทุกข์ทรมาน ไม่ต้องการเวียนว่ายตายเกิด ทำอย่างไรจึงจะหลุดพ้นและไปสวรรค์ได้ แล้ววันหนึ่งก็มีความรู้สึกว่ามีใครสักคนที่กำลังเฝ้ามองดูเราอยู่ และคอยช่วยเหลืออยู่เงียบ ๆ ทุกครั้งที่นึกในใจว่าต้องการความช่วยเหลือ ความช่วยเหลือก็มาโดยที่ไม่ได้เอ่ยปากบอกกับใคร จึงคิดว่าคงไม่ใช่ความบังเอิญ และความบังเอิญคงไม่มีมาบ่อย […]
ประเทศศรีลังกา เมื่อวันอีสเตอร์ที่ผ่านมา เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ทั่วโลกเศร้าสลด ขณะพี่น้องคริสตชนกำลังเฉลิมฉลองวันสำคัญที่ยิ่งใหญ่ ได้เกิดเหตุระเบิดขึ้นในคริสตจักร 3 แห่ง และโรงแรมอีก 3 แห่ง และยังค้นพบระเบิดที่ซุกซ่อนตามสถานที่สาธารณะอีกหลายจุด โศกนาฏกรรมที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ด้วยกันในประเทศศรีลังกา คร่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปแล้วกว่า 350 ชีวิต และมีผู้บาดเจ็บอีกกว่า 500 ราย ขอให้จิตใจของเราทุกข์โศกร่วมกับพี่น้องชายหญิงของเราในศรีลังกา และอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ขอการเล้าโลมจิตใจมายังญาติพี่น้องและมิตรสหายของผู้ล่วงหลับทุกท่าน หากท่านมีความประสงค์จะช่วยเหลือพี่น้องเหล่านี้ผ่านทางการถวายทรัพย์ ขอให้ท่านระบุวัตถุประสงค์การถวายโดยระบุที่ช่อง “สมาคมพระคริสตธรรมในประเทศที่ถูกข่มเหง” และระบุต่อไปว่า “เพื่อประเทศศรีลังกา”
“ริษยา รีบยอมรับ รีบจัดการ” ผมมีเพื่อนบางคนที่เมื่อรำลึกถึงอดีตที่เคยใช้เวลาด้วยกันนั้น เขาไม่ได้มีความโดดเด่นอะไรทั้งในด้านการเรียน กิจกรรม หรือบุคลิกภาพพิเศษ แต่เมื่อเวลาผ่านมาถึงปัจจุบันกลับพบว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่สังคมยกย่องว่าประสบความสำเร็จอย่างสูงในชีวิต และเมื่อมีโอกาสได้พบเพื่อร่วมรุ่นในสมัยนั้น กลับมีเสียงกระซิบบอกว่าความสำเร็จของเขามาจากความบังเอิญเท่านั้น เขาโชคดีกว่าคนอื่น เขาเผอิญทำสำเร็จ หรืออะไรก็ตามที่ไม่ได้ชื่นชมยกย่องในความสามารถของเขาเลยแม้แต่น้อย และผมสัมผัสได้ทันทีถึงความรู้สึกไม่พอใจของเจ้าของเสียงกระซิบนั้นที่มีต่อความสำเร็จและได้ดีของเพื่อน และผมเรียกมันว่า ความริษยา และมันทำให้ผมต้องย้อนถามกับตัวเองด้วยว่า ตัวผมเองยืนอยู่ตรงไหน ผมกำลังชื่นชมกับความสำเร็จของเพื่อน หรือตัวผมเองก็กำลังริษยาเพื่อนของตัวเองกันแน่ ความอิจฉาริษยาในความเห็นของหลายๆคนอาจมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย เป็นสีสันในชีวิตที่ต้องเกิดขึ้นบ้าง บ้างก็ว่าจะให้เราพอใจไปกับความสำเร็จของคนอื่นไปเสียหมดได้อย่างไร เพียงแต่ไม่มีใครหรอกที่จะยอมรับตรงๆ ว่าตัวเองมีความอิจฉาหรือริษยาผู้อื่นในจิตใจ เรื่องนี้ทำให้ผมมีโอกาสได้ศึกษาในพระวจนะของพระเจ้าเกี่ยวกับความริษยาแรกที่เกิดขึ้นบนโลกนี้ นั่นคือเรื่องราวของคาอินและอาเบลที่ ปรากฎในพระธรรมปฐมกาลบทที่ 4 ที่ความริษยาแรกของโลกที่ไม่ถูกจัดการได้กลับกลายเป็นการฆาตกรรมแรกของโลก ดังที่ได้บันทึกไว้ว่า “พระองค์ตรัสว่า “เจ้าทำอะไรลงไป? เสียงของโลหิตน้องของเจ้าร้องดังขึ้นมาจากดินถึงเรา บัดนี้ เจ้าจึงถูกสาปจากดินที่อ้าปากรับโลหิตของน้องจากมือเจ้า”(ปฐก.4:10-11) นั่นชี้ให้เห็นว่าความริษยาเป็นสัญญาณเตือนภัยที่เราต้องระมัดระวัง รีบยอมรับ และรีบจัดการก่อนที่มันจะนำพาเราไปสู่ความเกลียดชังแม้กระทั่งพี่น้องร่วมสายโลหิตของตัวเอง พระเจ้าทรงบันทึกเรื่องราวนี้ไว้เพื่อให้พวกเราใช้เป็นแนวทางในการแก้ไขความริษยาที่เกิดขึ้นในจิตใจไว้ดังนี้ ประการแรก “ความริษยาเกิดจากการไม่ยอมรับความจริง” พระธรรมปฐก.4:3-5 บันทึกไว้ว่า “อยู่มาวันหนึ่งคาอินนำพืชผลจากผืนดินมาเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ ส่วนอาเบลก็นำแกะหัวปีจากฝูงและไขมันของแกะมาถวาย พระยาห์เวห์พอพระทัยอาเบลและของถวายของเขา แต่คาอินกับของถวายของเขานั้น พระองค์ไม่พอพระทัย คาอินก็โกรธยิ่งนัก ก้มหน้าลง” เราได้เห็นความเหมือนกันของคาอินและอาเบลก็คือ ทั้งคู่ต่างก็มีสิ่งที่มาถวายแด่พระเจ้า แต่ความจริงที่แตกต่างที่เราได้อ่านจากพระวจนะตอนนี้ก็คือ คาอินนำพืชผลที่ตนปลูกมาถวาย […]
หนุ่มแน่น แม้นชรา ตอนที่ 2 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2019 เป็นอีกคำรบหนึ่งที่ผู้เขียนเดินทางไปเยือนประเทศจอร์แดน จึงถือโอกาสไปเยี่ยมชมสถานที่ซึ่งมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ จากที่ราบโมอับ เราขึ้นสู่ภูเขาเนโบ ณ ยอดปิสกาห์ อากาศแจ่มใส สามารถมองเห็นทะเลสาบกาลิลีอยู่ไกลสุดขอบฟ้าทางทิศเหนือ มองลงมาเห็นเมืองเยรีโคและขุนเขาที่ด้านหลังคือ กรุงเยรูซาเล็ม ภาพที่อยู่ตรงหน้า เหมือนที่โมเสสเคยเห็นในอดีตกว่า 3,000 ปีที่แล้ว เมื่อพระเจ้าทรงให้ท่านเห็นแผ่นดินทั้งหมดที่พระองค์ทรงสัญญาไว้กับบรรพบุรุษของอิสราเอล ทรงตรัสกับโมเสสว่า “นี่คือแผ่นดินซึ่งเราได้ปฏิญาณต่ออับราฮัม อิสอัค และ ยาโคบว่า ‘เราจะให้แก่ลูกหลานของเจ้า’ เราให้เจ้าเห็นกับตา แต่เจ้าจะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินนั้น” (ฉธบ.34:4) พระเจ้าไม่อนุญาตให้โมเสสเข้าไปในแผ่นดินแห่งพันธสัญญา ทรงเห็นว่า ถึงเวลาที่ผู้รับใช้คนนี้ควรพักผ่อนได้แล้ว จึงส่งต่อความเป็นผู้นำให้แก่คนรุ่นต่อไป หากมองด้วยสายตามนุษย์ แม้โมเสสอายุมากก็จริง แต่สภาพร่างกายยังทำงานต่อไปได้อีกหลายปี การสิ้นชีวิตของท่านเป็นไปตามที่พระเจ้าทรงเห็นว่าเหมาะสม “โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ จึงสิ้นชีวิตที่นั่นในแผ่นดินโมอับ ตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์” (ฉธบ.34:5) แม้ในขณะ “เมื่อโมเสสสิ้นชีวิตนั้นท่านมีอายุหนึ่งร้อยยี่สิบปี นัยน์ตาของท่านไม่ได้มัวไป หรือกำลังของท่านก็ไม่ถดถอย” (ฉธบ.34:7) ก็ตาม เหตุผลที่โมเสสและคนอิสราเอลต้องปฏิบัติตามบัญญัติสุขภาพ อิสราเอลชนเป็นชาติบริสุทธิ์ที่ทรงเลือกของพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ จึงต้องบริสุทธิ์ (ลนต.11:44-45) อิสราเอลเป็นอาณาจักรปุโรหิต […]
ทำไมจึงเป็น “ปาเลสไตน์”? ถาม ทำไมแผ่นดินอิสราเอลโบราณในพระคัมภีร์จึงถูกเรียกว่า “ปาเลสไตน์” มาจนถึงปัจจุบัน ตอบ เพราะมีการบังคับเปลี่ยนชื่อเรียกเสียใหม่ในช่วงต้นศตวรรษที่ 2 เกิดอะไรขึ้นและทำไมจึงเป็นเช่นนั้น? เชิญเรามาพิจารณา และสืบค้นเรื่องนี้ไปด้วยกัน ก่อนจะเป็นอิสราเอล ตั้งแต่ก่อนสมัยของอับราฮัมบิดาของชนชาติอิสราเอล แผ่นดินนี้เป็น “เขตของคนคานาอัน” (ปฐก.10:6,15-19) เพราะชนพื้นเมืองต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้แต่โบราณหลังเหตุการณ์น้ำท่วมโลก ล้วนสืบเชื้อสายมาจากบุตรของฮามที่ชื่อว่า “คานาอัน” (ปฐก.9:18,22) แล้วแผ่นดินนี้ก็ถูกเรียกว่า “แผ่นดินคานาอัน” ตั้งแต่ใน ปฐมกาล 11:31 เป็นต้นมา ต่อมาเมื่อพระเจ้าทรงเรียกอับราฮัมให้ออกเดินทางไปยังแผ่นดินที่พระองค์จะทรงประทานให้ อับราฮัมก็ได้เดินทางจนมาถึงแผ่นดินคานาอัน แล้วพระเจ้าก็ทรงสำแดงให้ท่านทราบว่าคือแผ่นดินนี้เองที่พระองค์จะทรงประทานให้แก่เชื้อสายของท่าน (ปฐก.12:4-7; 13:12,14-18; 17:8; ฉธบ.34:1-4) และแล้วลูกหลานของท่านคือชาวอิสราเอลทั้ง 12 เผ่า ก็ได้เข้ายึดครองแผ่นดินนี้ในสมัยของโยชูวา แต่ก็ยังไม่ได้ทำลายหรือขับไล่ชนพื้นเมืองในแผ่นดินนี้จนหมด ชนพื้นเมืองที่ยังหลงเหลืออยู่เหล่านี้จึงเป็นปัญหาเรื้อรังของพวกเขาในเวลาต่อมา ชนพื้นเมืองคานาอันกลายเป็นเสี้ยนหนามของคนอิสราเอลทั้งด้านการเมืองและด้านจิตวิญญาณนับตั้งแต่ยุคผู้วินิจฉัยเป็นต้นมา โดยศัตรูตัวฉกาจที่โด่งดังที่สุดของคนอิสราเอลคือ ชาวฟีลิสเตีย ซึ่งแท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเชื้อสายของคานาอัน (ปฐก.10:6, 13-14) แต่เป็นกลุ่มชนที่อพยพมาทางทะเลและขึ้นฝั่งมาตั้งรกรากบนแผ่นดินคานาอันตั้งแต่สมัยโบราณเช่นกัน โดยมีหัวเมืองที่สำคัญอยู่ 5 เมืองได้แก่ อัชโดด อัชเคโลน กาซา เอโครน […]
ประเทศเวเนซุเอลา “ความหิวโหยและสิ้นหวังกัดกร่อนผู้คนของเรา เรากำลังจมลงในทะเลที่แปรปรวนและมืดสนิท นี่คือเสียงร้องขอความช่วยเหลือ เพราะเราไม่สามารถต่อสู้กับพายุนี้เพียงลำพัง” คุณจาเวียร์ ชาคอน เลขาธิการสมาคมเวเนซุเอลา หลายท่านคงได้ทราบถึงวิกฤติในประเทศเวเนซุเอลาบ้างแล้ว รายงานข่าวกล่าวถึง ประชากรหลายพันคนที่อพยพออกนอกประเทศ ในแต่ละสัปดาห์ เพราะไม่สามารถหาเลี้ยงครอบครัวในสภาวะเศรษฐกิจผันผวนเกินควบคุมได้ สหประชาชาติกล่าวว่า “นี่เป็นหนึ่งในการเคลื่อนย้ายประชากรครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของลาตินอเมริกา” การล่มสลายทางเศรษฐกิจทำให้สมาคมพระคริสตธรรมเวเนซุเอลาอยู่ในภาวะสิ้นหวังและต้องการคำอธิษฐานอย่างยิ่ง จาเวียร์ ชาคอน เลขาธิการสมาคมเวเนซุเอลา อธิบายเหตุการณ์นี้ว่า “เป็นเหมือนแผ่นดินไหวขนาด 9.5 ซึ่งก่อหายนะไปทั่วทั้งประเทศรวมถึงพันธกิจของเราด้วย” ตั้งแต่เริ่มวิกฤติเมื่อสองปีก่อน สมาคมพระคริสตธรรมทำงานอย่างหนักเพื่อจะให้การผลิตพระคัมภีร์และโครงการเพื่อสนับสนุนคริสตจักรดำเนินต่อไปได้ แต่ภาวะเงินเฟ้อยังคงทะยานขึ้นเรื่อยๆ และคาดว่าจะถึงหนึ่งล้านเปอร์เซ็นต์ในปลายปีนี้ ประกอบกับปัจจัยอื่นๆ เช่น ภาวะหนี้ นโยบายของรัฐบาลชุดต่างๆ ก็ยิ่งเพิ่มความกดดันยิ่งขึ้น
พร้อมแค่ไหน? ถ้าให้เป็นตัวจริง ไม่ว่าเราจะชอบฟุตบอลหรือไม่ การแข่งขันฟุตบอลโลกที่มีเพียง 4 ปีครั้งก็ย่อมทำให้ทุกสายตาบนโลกจับจ้องไปที่ประเทศรัสเซีย เจ้าภาพฟุตบอลโลกปี 2018 และคงปฏิเสธไม่ได้ว่าในนัดเปิดสนามรัสเซียเจ้าบ้าน พบ ซาอุดิอาระเบีย คือค่ำคืนที่ทุกคนรอคอย ในฐานะเจ้าภาพรัสเซียถูกคาดหวังให้เปิดสนามด้วยชัยชนะ แต่เหมือนลางร้ายมาเยือนเมื่อนักเตะตัวความหวังอย่าง อลัน ซาโกเยฟ เจ็บหนักตั้งแต่ยังไม่หมดครึ่งแรกด้วยซ้ำ ถ้าย้อนกลับไปในเวลานั้นผมเชื่อว่าคนรัสเซียคงเริ่มตระหนกว่าเทพีแห่งชัยชนะกำลังจะบินหนีไปเสียแล้ว แต่แล้วตัวสำรองอย่าง เดนิส เชรีเชฟ ไม่เพียงแต่นำชัยชนะมาสู่ทีม แต่เขาลงมาทำสองประตู จนประเทศตัวเองเปิดตัวด้วยชัยชนะที่เกินความคาดหมายถึง 5-0 และกลายเป็นผู้เล่นที่ดี ที่สุดในค่ำคืนนั้น และกลายเป็นวีรบุรุษของชาติในชั่วข้ามคืน . ผมมีโอกาสไปเทศนาหรือบรรยายทางจิตวิทยาให้กับนักกีฬาในโรงเรียนหลายแห่งเป็นครั้งคราว ทำให้ผมได้เห็นถึงการแข่งขันภายในที่มีความกดดันค่อนข้างสูงของนักกีฬาทุกประเภท นั่นเพราะนักกีฬาตัวสำรองมีปริมาณมากกว่าเป็นหลายเท่าเมื่อเทียบกับนักกีฬาตัวจริง และโอกาสที่จะได้ลงเป็นตัวจริงนั้นยากลำบากเหลือเกิน และสิ่งนั้นอาจกลายเป็นความท้อใจที่กัดกร่อนคนที่กำลังต่อสู้เพื่อความสำเร็จในชีวิตอยู่ก็เป็นได้ บางคนอาจถึงกับหมดความมุมานะ ไม่อยากซ้อม ไม่อยากทำอะไร เพราะคิดแต่ว่าตัวเองคงไม่มีโอกาสได้ลงสนาม และสิ่งนั้นเองทำให้ช่องว่างระหว่างนักกีฬาตัวจริงกับตัวสำรองยิ่งห่างออกไปเรื่อยๆ พอๆ กับโอกาสที่พร้อมจะหลุดหายไปเมื่อเราได้ลงสนามแต่ไม่มีความพร้อมแม้แต่น้อย . พระคัมภีร์ได้บันทึกเรื่องราวของเด็กชายตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของใคร เขาได้ก้าวขึ้นมาเป็นตัวจริงที่พระเจ้าทรงเลือกสรร กลายเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ของอิสราเอล ผู้สร้างตำนานล้มยักษ์โกลิอัท และเป็นบรรพบุรุษผู้ได้รับเกียรติเป็นวงศ์วานของพระเยซูคริสต์ อะไรคือเคล็ดลับความสำเร็จที่พระเจ้าทรงอวยพรครั้งนี้ผมอยากชวนเรามาเรียนรู้ด้วยกัน ในพระธรรม 1 ซามูเอล บทที่ 16 […]
“การบำบัดบาดแผลในจิตใจ” สัมมนาเชิงปฏิบัติการ “การบำบัดบาดแผลในจิตใจ” จัดขึ้น 2 รอบ ในวันที่ 13-15 มิถุนายน 2017 และวันที่ 8-10 กรกฎาคม 2017 โดยทีมวิทยากรจากโครงการเยียวยาบาดแผลในจิตใจ ประเทศไทย มาให้ความรู้และนำกิจกรรมต่างๆ ซึ่งหลักสูตรการอบรมมาจากหลักการในพระคัมภีร์และหลักจิตวิทยา เพื่อช่วยเหลือผู้ที่มีบาดแผลในจิตใจ มีผู้เข้าร่วมการสัมมนารอบแรก 36 ท่าน ได้รับประกาศณียบัตรประเภท Apprentice Facilitator 29 ท่าน ประเภท Participant 6 ท่าน มีเพียง 1 ท่านที่ไม่ได้รับใบประกาศณียบัตรเนื่องจากอยู่ไม่ครบหลักสูตร สำหรับการสัมมนารอบที่สอง มี 23 ท่าน ได้รับประกาศณียบัตรประเภท Apprentice Facilitator 20 ท่าน และ ประเภท Participant 3 ท่าน
500 ปี การปฏิรูปคริสตศาสนา การกอบกู้มนุษย์จากความบาป คือพระประสงค์สูงสุดของพระเจ้า พระองค์มีแผนการนำมนุษย์กลับคืนสู่สภาพเดิมที่ทรงสร้าง พระสัญญาแห่งการไถ่ให้รอดเผยให้เห็นตั้งแต่บาปเข้ามาในโลก (ปฐก. 3:15) เมื่อทรงชำระโลก เรือโนอาห์เป็นที่หลบภัยของมนุษย์จนกระทั่ง “เมื่อครบกำหนดแล้ว พระเจ้าก็ทรงใช้พระบุตรของพระองค์มา” (กท. 4:4) พระเยซูทรงเป็น “นาวา” สุดท้ายของมนุษย์ เพื่อนำเราไปสู่แผ่นดินของพระเจ้า ก่อนที่ “โลกธาตุก็จะสลายไปด้วยไฟ” (2 ปต. 3:12) ตั้งแต่เสด็จสู่สวรรค์ พระผู้ช่วยให้รอดทรงทำงานผ่าน คริสตจักรที่สถาปนาให้เป็นพระกายที่มีชีวิตของพระคริสต์ เป็นประตูแห่งความรอด ทำหน้าที่เชิญชวนให้คนทั้งหลายเข้ามาพบความรอด จนถึงวันที่พระองค์เสด็จกลับมา หญิงสาวผู้รอคอยเจ้าบ่าวจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาพรหมจรรย์ของเธอไว้ เพื่อมอบให้แก่ชายที่เธอรักเท่านั้น คริสตจักรก็เช่นเดียวกัน พระเยซูทรงเปรียบคริสตจักรเป็นเจ้าสาวของพระองค์ “พระคริสต์ทรงรักคริสตจักร และประทานพระองค์เองเพื่อคริสตจักร” (อฟ. 5:25) พระคริสต์ทรงกระทำทุกสิ่ง “เพื่อจะทำให้คริสตจักรบริสุทธิ์โดยการชำระด้วยน้ำและพระวจนะ เพื่อพระองค์จะได้คริสตจักรที่มีศักดิ์ศรี ไม่มีด่างพร้อย ริ้วรอย หรือมลทินใดๆ เลย แต่บริสุทธิ์ปราศจากตำหนิ” (อฟ. 5:25-27) จนถึงวันอภิเษกสมรสอันยิ่งใหญ่ เมื่อ […]
