Blog

เบลชัสซาร์ ตามข้อมูลทางประวัติศาสตร์ในรายชื่อของกษัตริย์บาบิโลนนั้นเราไม่พบว่ามีชื่อเบลชัสซาร์อยู่ด้วย กษัตริย์องค์สุดท้ายของบาบิโลนเป็นชาวเคลเดียชื่อว่า เนโบนิดัส ผู้ขึ้นปกครองบาบิโลนในปี 556 ก่อน ค.ศ. หลังจากที่เนบูคัดเนสซาร์สิ้นพระชนม์ไปแล้วหลายปี นอกจากนี้ยังมีบันทึกว่า กษัตริย์บาบิโลนที่พ่ายแพ้แก่เปอร์เซียคือเนโบนิดัส อย่างไรก็ดี เป็นไปได้ว่าเบลชัสซาร์ผู้นี้คือโอรสของเนโบนิดัส และเนโบนิดัสได้มอบหมายให้เบลชัสซาร์ว่าราชการดูแลกรุงบาบิโลนช่วงที่เนโบนิดัสไม่ได้อยู่ที่กรุงนั้นนานถึง 10 ปีจนกระทั่งปี 539 ก่อน ค.ศ. ดังนั้นเบลชัสซาร์แม้ไม่ได้เป็นกษัตริย์ แต่ก็ได้ทำหน้าที่กษัตริย์ตามที่เนโบนิดัสมอบหมาย มีหลักฐานทางโบราณคดีของดินแดนตะวันออกใกล้สมัยโบราณบ่งว่าอาจมีการเรียกผู้สำเร็จราชการว่ากษัตริย์ ปัญหาอีกอย่างหนึ่งเกี่ยวกับเบลชัสซาร์คือ เราไม่มีหลักฐานว่าเบลชัสซาร์สืบเชื้อสายมาจากเนบูคัดเนสซาร์ การที่เบลชัสซาร์เรียกเนบูคัดเนสซาร์ว่า “พระราชบิดา” จึงไม่สอดคล้องกับข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ด้วยเหตุนี้จึงมีนักวิชาการพระคัมภีร์บางคนเสนอว่า เบลชัสซาร์อาจสืบเชื้อสายจากเนบูคัดเนสซาร์ทางพระมารดา หรือมิฉะนั้นเบลชัสซาร์ก็เรียก “พระราชบิดา” ในความหมายว่าเป็นกษัตริย์ที่ปกครองมาก่อน ข้อมูลจาก พระคริสตธรรมคัมภีร์ฉบับศึกษาดาเนียล ภาพ www.christianindex.org

บทบาทและลักษณะของทูตสวรรค์ในพระธรรมดาเนียล โดยทั่วไปในพระคัมภีร์เดิมเราจะไม่พบชื่อของทูตสวรรค์ แต่ในพระธรรมดาเนียลมีชื่อของทูตสวรรค์ปรากฏอยู่ คือ “กาเบรียล” (8:16) กับ “มีคาเอล” (10:13) และโดยทั่วไปทูตสวรรค์ในพระคัมภีร์เดิมมักจะเป็นผู้มาแจ้งข่าว หรือเป็นตัวแทนของพระเจ้ามาพบกับประชากรของพระองค์ ดู “ทูตสวรรค์” ในประมวลศัพท์ แต่ในพระธรรมดาเนียล ทูตสวรรค์ยังมีบทบาทอีกหลายอย่างคือ ช่วยกู้ให้พ้นภัย ได้แก่ คนที่ดูเหมือนองค์เทพบุตรผู้อยู่ในเตาไฟพร้อมกับเพื่อนทั้งสามของดาเนียล (3:24‑25) และทูตสวรรค์ผู้ปิดปากสิงโต (6:20‑22) ประกาศคำพิพากษา ได้แก่ทูตสวรรค์ที่ปรากฏในความฝันของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ (4:13‑17) และนิ้วมือที่เขียนบนผนังพระราชวังในสมัยของกษัตริย์เบลชัสซาร์ (5:5‑6,24‑25) อธิบายนิมิตหรือความฝัน ได้แก่ ท่านผู้ปรากฏในนิมิตของดาเนียลเรื่องสัตว์มหึมาทั้งสี่ (7:16,23) ผู้บริสุทธิ์ที่ปรากฏในนิมิตเรื่องแกะผู้และแพะผู้ (8:13‑14) ทูตสวรรค์กาเบรียล (8:16) และชายสวมเสื้อผ้าป่าน มีทองเมืองอุฟาสคาดเอว (10:5‑6) ช่วยเสริมกำลัง ได้แก่ท่านผู้หนึ่งที่ดูเหมือนมนุษย์ (10:15‑16) เป็นเจ้าผู้ครอบครองและผู้คุ้มกันชนชาติอิสราเอล ได้แก่ทูตสวรรค์มีคาเอล (10:13,21; 12:1) ดังนั้น จากข้อมูลในพระธรรมดาเนียลพอสรุปได้ว่า ทูตสวรรค์มักปรากฏด้วยรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับมนุษย์ และมักไม่มีชื่อ แต่มีอยู่สององค์ที่มีชื่อคือ กาเบรียลและมีคาเอล โดยทูตสวรรค์ในพระธรรมดาเนียลมีหน้าที่หลักคืออธิบายนิมิตให้คนของพระเจ้าเข้าใจ ปกป้องคุ้มครองช่วยกู้คนของพระเจ้าให้พ้นภัย ตักเตือน ลงโทษคนที่ไม่ถ่อมใจ […]

ความสัมพันธ์ระหว่างพระธรรมดาเนียลกับพระธรรมวิวรณ์ พระธรรมทั้งสองเล่มเป็นวรรณกรรมแบบวิวรณ์ธรรม มีหนังสือนอกพระคัมภีร์อีกหลายเล่มที่มีลักษณะเป็นวิวรณ์ธรรม ทั้งหนังสือของชาวยิวและของคริสเตียน อย่างไรก็ดี วิวรณ์ธรรมของชาวยิวนั้นเขียนขึ้นในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ.จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2 ส่วนวิวรณ์ธรรมของคริสเตียนเริ่มตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 องค์ประกอบสำคัญของวิวรณ์ธรรมได้แก่ นามแฝง เราพบว่าหนังสือในกลุ่มนี้จะเขียนโดยผู้เขียนที่ใช้นามแฝงหรือชื่อปลอม เช่น หนังสือ 1 เอโนค ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 1 นั้น โดยผู้เขียนหลายคนที่ไม่มีใครรู้จัก แต่อ้างว่าเขียนโดยเอโนคที่เป็นเชื้อสายของอาดัม (ปฐก.5:21-24) นอกจากนี้ยังมีหนังสือวิวรณ์ธรรมของคนยิวอีกหลายเล่มที่อ้างว่าเขียนโดยบุคคลต่างๆ เช่น อาดัมและเอวา โมเสส อิสยาห์ บารุค ซาโลมอน และเอสรา ทั้งที่ความจริงหนังสือเหล่านี้เขียนขึ้นหลังพระธรรมทุกเล่มในพระคัมภีร์เดิม ผู้เขียนเหล่านี้อาจคิดว่าการใช้นามแฝงเป็นชื่อบุคคลที่มีชื่อเสียงในพระคัมภีร์เดิมจะช่วยให้ผู้อ่านยอมรับงานของพวกเขา ส่วนหนังสือวิวรณ์ธรรมของคริสเตียนก็มักจะอ้างว่าเขียนโดยเปโตร เปาโล หรือโธมัสในกรณีของพระธรรมดาเนียลก็เช่นกัน อาจจะเขียนโดยบุคคลอื่นแล้วอ้างชื่อดาเนียล เพราะดาเนียลเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในสมัยโบราณ และในกรณีของพระธรรมวิวรณ์ก็อาจจะเขียนโดยอัครสาวกยอห์นหรือบุคคลอื่นก็เป็นได้ นิมิต ผู้เขียนมักบอกว่าได้รับการสำแดงจากพระเจ้าเป็นนิมิต นิมิตนี้จะมีรายละเอียดมากมายและมักตามมาด้วยการตีความหมายของนิมิต ส่วนที่สองของพระธรรมดาเนียล (7-12) เต็มไปด้วยนิมิต และส่วนใหญ่ของพระธรรมวิวรณ์ก็เต็มไปด้วยนิมิต ถึงแม้ผู้เผยพระวจนะในสมัยพระคัมภีร์เดิมจะเห็นนิมิตเป็นครั้งคราว […]