Blog

ความจริงของการแปลพระคัมภีร์ไทย ของสมาคมพระคริสตธรรมไทย มีคริสตชนหลายท่านได้สนใจไต่ถามว่า สมาคมพระคริสตธรรมไทยมีหลักการและขั้น ตอนในการแปลพระคัมภีร์อย่างไร สมาคมฯ จึง ขอใช้พื้นที่ในคริสตสายสัมพันธ์ฉบับนี้เป็นกรณี พิเศษอธิบายหลักการที่สําคัญๆ ของการแปล พระคัมภีร์ไทยฉบับมาตรฐานของสมาคมพระ คริสตธรรมไทย สรุปได้ดังนี้ แปลจากสําเนาต้นฉบับภาษาฮีบรูและ กรีกโดยผู้เชี่ยวชาญ พระคริสตธรรมคัมภีร์ภาษาไทยของ สมาคมพระคริสตธรรมไทยเป็นฉบับมาตรฐาน ที่เป็นที่ยอมรับของคริสตจักรไทยและคริสตชน ไทยมาช้านาน (ตั้งแต่ฉบับ ค.ศ.1940) แต่ก็ ยังมีความเข้าใจผิดกันว่าพระคัมภีร์ไทยของ สมาคมฯ แปลมาจากฉบับภาษาอังกฤษ ใน ความเป็นจริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่ เมื่อพระ คัมภีร์ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยนั้น คณะผู้ แปลซึ่งประกอบด้วยมิชชันนารีชาวต่างชาติ และผู้ทรงคุณวุฒิคนไทยได้ยึดสําเนาพระคัมภีร์ ภาษาฮีบรูในการแปลพันธสัญญาเดิม และ สําเนาภาษากรีกในการแปลพันธสัญญาใหม่ เป็นหลัก โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทยได้ เชิญผู้แปลที่มีความรู้ภาษาฮีบรูและกรีกเป็น อย่างดี เป็นนักวิชาการพระคัมภีร์ที่มีชื่อเสียง และหากเป็นชาวต่างชาติก็ต้องมีความรู้ภาษาไทยเป็นอย่างดี ยกตัวอย่างเช่น กรรมการยก ร่างคําแปลฯ ของฉบับ 1971 ประกอบด้วย ศาสนาจารย์ศรัณย์ ชัยรัตน์ อดีตคณบดีคณะ ศาสนศาสตร์แมคกิลวารี มหาวิทยาลัยพายัพ พร้อมทั้งผู้ร่วมงานของท่านคือ ดร.เฮอร์เบิร์ต เกรเธอร์ […]

ทำไมสมาคมพระคริสตธรรมไทย ใช้ตัวอักษรไทยในการแปลพระคัมภีร์ภาษาถิ่น หรือภาษาชนเผ่าบางภาษา? ถาม มีพระคัมภีร์ภาษาถิ่นหรือภาษาชนเผ่าบางภาษาที่ใช้ตัวอักษรไทย เช่น ภาษากะเหรี่ยงโปว์ (Pwo Karen) ภาษาอูรักลาโว้ย (Urak Lawoi) ทําไมสมาคมฯ จึงใช้ตัวอักษรไทย (Thai Script) ในการสะกดเพื่อออกเสียงภาษาเหล่านี้ในพระ คัมภีร์? ตอบ ก่อนจะตอบคําถาม อยากจะให้ท่านผู้อ่านได้ทราบข้อมูลพื้นฐานเกี่ยว กับการแปลพระคัมภีร์ภาษาถิ่น (Dialects) หรือภาษาชนเผ่า (Tribal Languages) หรือบางครั้งก็เรียกว่าภาษาชนกลุ่มน้อย (Minority Languages) โดยสังเขป 1. องค์กรที่ทํางานด้านการแปลพระคัมภีร์ องค์กรคริสเตียนหลักที่มีบทบาทสําคัญในการแปลพระคัมภีร์ภาษาถิ่น มีอยู่ สององค์กรด้วยกันคือ สหสมาคมพระคริสตธรรมสากล (United Bible Societies เรียกชื่อย่อว่า UBS) เป็นองค์กรที่มีหน้าที่บริหารและกํากับดูแลสมาคมพระคริสตธรรมในประเทศและ ภูมิภาคต่างๆ ซึ่งเป็นสมาชิกอยู่ทั่วโลก (รวมทั้งสมาคมพระคริสตธรรมไทยด้วย) UBS มีหลักการว่าการจะแปลพระคัมภีร์เป็นภาษาใด จะต้องมีผู้ใช้ภาษานั้นอย่างน้อย 100,000 คน ขึ้นไป องค์การผู้แปลพระคัมภีร์วิคลิฟ (Wycliffe Bible Translators […]

แอปเปิ้ลหรือลูกท้อ? คำถาม : ในพระธรรม “เพลงซาโลมอน” มีหลายตอนที่พระคัมภีร์ไทยใช้คำว่า “ลูกท้อ” แต่ในฉบับภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ใช้คำว่า “แอปเปิ้ล” (apple)   เช่นเพลงซาโลมอนบทที่ 2 ข้อ 5   “จงชูกำลังของดิฉันด้วย ขนมองุ่นแห้ง   ขอทำให้ดิฉันชื่นใจด้วยผลลูกท้อ   เพราะดิฉันป่วยเป็นโรครัก”  ทำไมพระคัมภีร์ไทยจึงไม่ใช้ “แอปเปิ้ล” ตามพระคัมภีร์ภาษา อังกฤษ? คำตอบ :   คำว่า “ลูกท้อ” หรือ “ต้น ท้อ” ยังมีปรากฏอยู่อีกสามแห่งในเพลงซาโลมอน (2:3; 7:8; 8:5) แต่ในฉบับภาษาอังกฤษหลายฉบับ (เช่น King James, NIV, NRS, RSV)และพจนานุกรมฮีบรู – อังกฤษหลายเล่ม แปลคำนี้เป็น “แอปเปิ้ล” (apple) ซึ่งเป็นไม้คนละชนิดกับท้อในพระ คัมภีร์ไทย อีกทั้งสมาคมพระคริสตธรรมไทยก็ไม่ได้ใช้คำว่า“แอปเปิ้ล” ในพระคัมภีร์ไทยเลย  ในพระคัมภีร์เล่มที่เป็นโคลงกลอนได้บอกให้เรารู้ถึงลักษณะของพืชผลชนิดนี้ ว่า มีร่มเงา สวยงาม มีกลิ่นหอม และมีความหวาน […]

อิมมานูเอลใน อิสยาห์ 6-9 หมายถึงผู้ใด? หมายถึงบุคคลหนึ่งในสมัยอิสยาห์เอง หรือ หมายถึง พระเยซูคริสต์? ถาม : คำ กล่าวในพระธรรมอิสยาห์บทที่ 7-9 นั้น กล่าวเล็งถึงบุคคลในสมัยอิสยาห์เองหรือกล่าวเล็งถึงองค์พระเยซูคริสต์? ตอบ : อสย.7:14 “เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะประทานหมายสำคัญเอง ดูเถิด หญิง สาวคนหนึ่งจะตั้งครรภ์ และคลอดบุตรชายคนหนึ่ง และเขาจะเรียกนามของท่านว่า อิมมานูเอล” สำหรับกลุ่มคำ “หญิงสาวคนหนึ่ง” นั้น มีเชิงอรรถว่าในพระคัมภีร์เดิมฉบับแปลกรีกใช้คำแปลที่แปลว่า “สาว พรหมจารี” ได้  ก็เกิดคำถามขึ้นว่าเพราะเหตุใด ฝ่ายแปลของสมาคมพระคริสตธรรมไทยจึงไม่เลือกที่จะแปลคำนี้ว่า “สาว พรหมจารี” (ซึ่งเล็งโดยตรงถึงนางมารีย์) แต่เลือกที่จะแปลเป็น “หญิงสาวคนหนึ่ง” (ซึ่งหมายความว่าอาจเป็นหญิงใดก็ได้ ในสมัยนั้นหรืออาจเป็นหญิงที่เคยมีเพศสัมพันธ์มาแล้วก็ได้) คำตอบต่อประเด็นคำถามนี้ก็คือ  หากเราดูบริบทในบทเดียวกันข้อ 16 “เพราะก่อนที่เด็กนั้นจะรู้ที่จะปฏิเสธความชั่ว  และ เลือกความดีนั้นแผ่นดินซึ่งพระราชาสององค์ เป็นที่เกลียดกลัวของฝ่าพระบาทนั้นจะร้างเปล่าไป” หมาย ความว่าก่อนที่อิมมานูเอลจะรู้ความนั้นแผ่นดินทั้งสองก็คือซีเรียกับ อิสราเอลเหนือจะถูกอัสซีเรียทำลายไป ซึ่งเหตุการณ์นี้อยู่ในสมัยอิสยาห์  อิมมานูเอลจึงอาจเป็นผู้ร่วมสมัยของอิสยาห์ แต่การแปลเช่นนี้ก็มิได้ขัดกับความเชื่อของคริสตชนที่ว่าท่านอิสยาห์พยากรณ์ เล็งถึงองค์พระเยซูคริสต์แต่อย่างใด เพราะในทางศาสนศาสตร์ คำกล่าวหรือการพยากรณ์อาจกล่าวเล็งถึงเหตุการณ์หรือบุคคลในยุคของผู้เผยพระ วจนะนั้นๆ เองหรือพยากรณ์ถึงเหตุการณ์หรือบุคคลในอนาคตก็ได้ หรืออาจจะหมายถึงทั้งสองอย่าง จึงอาจสรุปได้ว่าในพระธรรมตอนนี้ “อิมมา นูเอล” อาจหมายถึงบุคคลที่ใช้ชื่อนี้ในยุคสมัยอิสยาห์ ส่วน “อิมมานูเอล” ในพระคัมภีร์ใหม่ที่สัมพันธ์กับพระธรรม อิสยาห์นั้นเล็งถึง “พระคริสต์” อย่างแน่นอน เมื่อทราบเกี่ยวกับอิมมานูเอลแล้ว จะขอกล่าวถึงเกี่ยวกับการแปลสักเล็กน้อยว่า “การ แปลต้องพิจารณาบริบท (context) เสมอ”  คำ ว่า “อิมมานูเอล” ปรากฏอีกครั้งหนึ่งใน 8:8 […]

สัญลักษณ์ต่างๆ ของคริสตชนมีรูปลักษณ์และความหมายอย่างไรบ้าง ? ถาม : อยากทราบเรื่องสัญลักษณ์ต่างๆ ของคริสเตียนและความหมายของแต่ละสัญลักษณ์ ตอบ : สัญลักษณ์ ที่เด่นๆ ของคริสเตียนมีดังนี้ ไม้กางเขน (Cross or Crucifix) crossไม้กางเขน เป็นเครื่องมือประหารชีวิตนักโทษของคนในสมัยโบราณ เข้าใจว่าเริ่มใช้ตั้งแต่สมัยเปอร์เซีย และถ่ายทอดต่อมาในสมัยกรีกและโรมัน มักจะทำด้วยไม้ปักลงไปในดิน มีลักษณะรูปทรงเหมือนอักษรตัวที (T)  หรือ ตัวเอ๊กซ์ (X) นักโทษจะถูกบังคับให้แบกกางเขนของตนเองเดินไป ตามทางที่จะไปยังจุดที่จะถูกตรึงซึ่งมักจะเป็นที่สาธารณะที่คนเดินผ่านไปมา จะมองเห็น และโดยทั่วไปบนไม้กางเขนจะมีการติดข้อความระบุความผิดของผู้ถูกประหาร การตรึงกางเขนนี้เป็นวิธีการที่ทำให้นักโทษตายอย่างทุกข์ทรมานอย่างช้าๆ นักโทษจะถูกอดอาหารอดน้ำ ถูกแสงแดดแผดเผาอยู่บนกางเขนนั้นหลายวันจนตายไป และถึงแม้ตายแล้วศพก็มักจะถูกปล่อยทิ้งไว้ต่อไป เรื่องที่พระเยซูคริสต์ยืนยันพระองค์ ว่าเป็นพระเมสสิยาห์แต่กลับถูกตรึงบนไม้กางเขนนี้ เป็นเรื่องที่คนยิวรับยากมาก เพราะผู้ที่ถูกตรึงนั้นคือผู้ที่ถูกสาปแช่งตามความเข้าใจของคนยิว คนยิวและคนต่างชาติที่ไม่เชื่อในพระเยซูคริสต์จึงถือว่าเรื่องการวายพระชนม์ ของพระองค์บนไม้กางเขนเพื่อไถ่บาปมนุษย์เป็นเรื่องโง่เขลา แต่สำหรับคริสตชนแล้ว ไม้กางเขนได้กลายเป็นสัญลักษณ์สากลของความรอดจากบาปโดยทางพระเยซูคริสต์ โดยเน้นถึงการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เพื่อชดใช้ความบาปผิดของมนุษย์ และการมีชีวิตใหม่ที่พระองค์ประทานให้ ปลา (Fish) fishตั้งแต่ปี ค.ศ. 100 – ค.ศ. 313 การเป็นคริสตชน ถือเป็นการผิดกฎหมายอย่างร้ายแรงและมีโทษถึงตาย เพราะฉะนั้น คริสตชนจึงต้องระมัดระวังเพื่อไม่ให้ศัตรูจับได้ว่าตนเป็นผู้ที่ศรัทธาในพระ […]