Blog

ยอม คุณอติเทพ วรวิจิตราพันธ์ รู้จักพระเจ้า แต่เดิมนั้นในครอบครัวของผมจะมีคุณยายกับคุณแม่เป็นคริสเตียน คุณแม่พยายามที่จะประกาศเรื่องราวของพระเจ้าให้คุณพ่อฟังบ่อยๆ แต่คุณพ่อก็ไม่ยอมรับเชื่อ คุณพ่อบอกว่าถ้าพระเจ้าประทานให้เขามีกิจการ เขาก็จะมาเชื่อพระเจ้า แล้ววันหนึ่งคุณพ่อก็มีกิจการเป็นของตัวเอง คุณพ่อจึงมาเชื่อพระเจ้า คุณพ่อเป็นคนที่รักษาคำพูด เป็นคนที่ถ้ารับปากใครแล้วจะต้องทำตามนั้น และคุณพ่อก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย ส่วนตัวผมช่วงที่เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ผมคิดหลายอย่างเกี่ยวกับเรื่องพระเจ้า คิดว่าสวน ดอกไม้เกิดขึ้นได้อย่างไร คิดเรื่องของพุทธศาสนาถ้าเป็นจริง แล้วพระเจ้าไม่ใช่เรื่องจริงจะเป็นอย่างไร คิดเยอะมาก จนสุดท้ายมีคนเล่าเรื่องหนึ่งให้ผมฟัง ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมมักจะนำไปเล่าให้เพื่อนฟังอยู่บ่อยๆ เป็นเรื่องที่ทำให้คิดว่าพระเจ้ามีจริงแน่นอน คือมีนักเรียน 2 คน คนหนึ่งเป็นคริสเตียน อีกคนไม่เป็น คนที่เป็นคริสเตียนพยายามประกาศเรื่องของพระเจ้า แต่คนที่ไม่เป็นคริสเตียนก็ไม่เคยเชื่อเลย วันหนึ่งคนที่ไม่เป็นคริสเตียนมาหาเพื่อนที่เป็นคริสเตียนที่บ้าน ขณะที่กำลังรอเพื่อน ก็เดินเล่นไปเรื่อยและเดินลงไปห้องใต้ดินซึ่งเป็นห้องทดลองวิทยาศาสตร์ แล้วเขาก็เห็นโมเดลจักรวาลทั้งหมดที่จำลองจากของจริง ระหว่างที่เขากำลังเล่นอยู่ เพื่อนที่เป็นคริสเตียนก็มา คนที่ไม่เป็นคริสเตียนก็บอกว่าเขาชอบโมเดลนี้มากเลย ทำที่ไหน เขาอยากทำบ้าง คนที่เป็นคริสเตียนคิดขึ้นได้จึงบอกว่า ไม่รู้เหมือนกันว่ามาจากไหน เขาไม่ได้ทำ อยู่ๆ ก็มาเอง แต่คนที่ไม่เป็นคริสเตียนไม่เชื่อว่าโมเดลนี้จะเกิดขึ้นเอง เราลองคิดดูว่าของเล็กๆ ที่วางอยู่ตรงนี้พอบอกว่าเกิดขึ้นเองก็ไม่เชื่อ ในขณะที่สิ่งที่เป็นของจริงไม่ได้จำลอง เกิดขึ้นและมีอยู่อย่างเป็นระบบระเบียบ และคุณกลับเชื่อว่ามันเกิดขึ้นเอง นี่จึงทำให้ผมเชื่อว่า พระเจ้ามีจริงแน่นอน ผมคิดว่าคนจะเชื่อเรื่องของพระเจ้าก็ต้องเชื่อว่าพระเจ้ามีจริงก่อน […]

กำไรของความทุกข์คือความทุกข์ที่ไม่ขาดทุน เด็กหญิงคนหนึ่งที่ลืมตาดูโลกขึ้นมา เมื่อเธอจำความได้เธอก็ต้องเผชิญกับปัญหามากมาย เริ่มตั้งแต่คุณพ่อเสียชีวิตตั้งแต่เธออายุ 7 ขวบ คุณแม่ไม่รักเธอเลยและเลี้ยงดูเธอเอาไว้ใช้งาน ไม่ให้ไปเรียนหนังสือ ในด้านร่างกายเธอเกิดมาก็มีเส้นเอ็นที่เท้าผิดปกติ ถ้าเดินมากๆ ก็จะเกิดอักเสบทรมานมาก ทำให้เธอรู้สึกหมดหวัง ไม่มีที่พึงในชีวิต เธอคิดจะไปวัดบวชชีและใช้ชีวิตจบลงตรงที่วัด เมื่อตอนอายุประมาณ 18 ปี แต่แล้วพระเจ้าก็เมตตาให้เธอได้พบกับ ดร.บิวเกอร์ (ซึ่งรู้จัก ดร.เกรส ผู้เชี่ยวชาญในการผ่าตัดแก้ไขความพิการ) มาซื้อของที่รานของน้าและแนะนำให้เธอไปที่โรงพยาบาลคริสเตียนมโนรมย์ และที่นั่นทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้พบและได้รู้จักพระเยซูคริสต์เจ้า พระองค์ได้เปลี่ยนจิตใจที่มืดดำสิ้นหวังของเธอให้กลายเป็นสีชมพู หัวใจของเธอเต็มล้นด้วยสันติสุขในพระเจ้า เธอได้มอบชีวิตของเธอให้อยู่ภายใต้การทรงนำของพระองค์ โดยยึดพระคัมภีร์เป็นหลักนำชีวิต ขอแนะนำให้รู้จักกับ คุณรีณา เอี๊ยบ อดีตผู้อำนวยการสมาคม YWCA เริ่มต้นชีวิต ดิฉันเกิดมาในครอบครัวคนจีน คุณพ่อเสียชีวิตตั้งแต่ดิฉันอายุได้ 7 ขวบ แม่แต่งงานใหม่มีลูกใหม่ซึ่งทำให้แม่ไม่รักฉันเลย ฉันเป็นลูกชังของแม่ เพราะพ่อกับแม่มีความขัดแย้งกันตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่ และความขัดแย้งนี้ก่อให้เกิดความเกลียดชังตกมาที่ดิฉัน แม่เลี้ยงฉันไว้ใช้งาน ตลอดชีวิต 7-8 ขวบฉันรู้จักทำงานเป็น แม่ไม่ให้ไปเรียนหนังสือเหมือนเด็กคนอื่นๆ แม่กลัวว่าฉันจะเก่งขึ้นและทิ้งท่านไป ฉันต้องอยู่กับพ่อเลี้ยงและน้องเลี้ยง จิตใจฉันต้องจมอยู่กับความเกลียดชังพ่อเลี้ยง น้องเลี้ยง เกลียดแม่ เพราะพวกเขาเกลียดฉันก่อน ฉันจึงเกลียดเขาตอบ […]

รักดั้งเดิมเติมเต็มชีวิต จากชีวิตที่สิ้นหวัง ไร้วี่แววแห่งอนาคต แต่เมื่อหวนคิดถึงความรักของพระเจ้า การเปลี่ยนแปลงอย่างอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น ขอเชิญท่านติดตามได้จากเรื่องราวชีวิตผู้รับใช้พระเจ้าอาจารย์คทาวุธ อดุลย์ถิระเขตต์ศิษยาภิบาลคริสตจักรรักดั้งเดิม(FIRST LOVE CHURCH)ท่านจบการศึกษาระดับปริญญาตรีศาสนศาสตร์โรงเรียนคริสตศาสนศาสตร์แบ๊บติสต์ ปัจจุบันอายุ 37 ปี สมรสกับอาจารย์ทิวรรก์ อดุลย์ถิระเขตต์ มีบุตรสาว 2 คนคือ นางสาวดาริสสา วัฒน์จิรานนท์ และเด็กหญิงดานา อดุลย์ถิระเขตต์ รู้สึกแรกกับพระเจ้า ผมขอบคุณพระเจ้าที่ได้มีโอกาสแบ่งปันเรื่องราวในชีวิตของผมที่ได้มีโอกาสได้รู้จักความรักของพระเจ้า ผมเกิดในครอบครัวที่ไม่ได้เป็นคริสเตียนและเป็นเหมือนครอบครัวทุกครอบครัวที่ปรารถนาจะมีชีวิตที่มีความสงบสุข แต่ความเป็นจริงมันอาจไม่เป็นอย่างที่เราคาดหวังไว้ ครอบครัวของผมในเวลานั้นมีฐานะค่อนข้างดีทีเดียวแต่กลับไม่มีความสุขเลยจริงๆ คุณพ่อและคุณแม่ผมทะเลาะกันตลอดมีเสียงต่อว่าดังๆ ตบตีกัน ในเวลานั้นผมยังเด็กอยู่ทำอะไรไม่ได้เลยครับ ทำได้แค่นั่งร้องไห้ เจ็บปวดเสียใจ และบอกกับตัวเองว่าทำไมครอบครัวเราไม่มีความสุขแบบครอบครัวคนอื่นเขาเลย หลังจากนั้นไม่นานคุณพ่อของผมก็มีภรรยาใหม่และก็เคยนำภรรยาใหม่มาอยู่บ้านเดียวกับเรามันเป็นความเจ็บปวดอย่างอธิบายไม่ถูกเลยจริงๆ และแล้วครอบครัวผมแตกแยก ในเวลานั้นคุณแม่ให้ผมไปโรงเรียนประจำที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และที่นั่นผมมีโอกาสได้สัมผัสกับความรักของพระเจ้าเป็นครั้งแรก ด้วยวัยเพียง 6 ขวบผมไม่เข้าใจอะไรเลย ผมคิดว่าทุกคนไม่รักผม คุณพ่อไม่รักผม คุณแม่เอาผมมาอยู่รางเรียนประจำท่านก็คงไม่รักผม เป็นความรู้สึกของเด็กที่ไม่มีประสบการณ์อะไรเลย และผมรู้สึกอย่างนั้นตลอดเวลา และในคืนหนึ่งที่โรงเรียนกรุงเทพ คริสเตียนวิทยาลัย ผมเข้าประชุมนมัสการที่โรงเรียนจัดขึ้น พี่ๆ นำผมร้องเพลงที่มีเนื้อเพลง เกี่ยวกับพระเจ้ารักทุกคนไม่ว่าคนนั้นจะมีรูปร่าง หน้าตาอย่างไร สูงเตี้ย ผิวขาวหรือดำ ผมร้องไห้ อย่างไม่รู้ตัวและรู้สึกได้จริงๆ […]