Blog

โปรดฟังเฉพาะ… คนฉลาด ในสมัยที่ผมยังเป็นเด็กเล็กๆ เวทีรับฟังความเห็นของคนทั่วไปจะอยู่ที่ร้านกาแฟที่มีบรรยากาศแบบจีนโบราณ ผมยังจำได้ว่าทุกครั้งที่คุณปู่ให้เงินไปซื้อกาแฟร้อนที่ใส่กระป๋องนมข้นหวานผูกเชือก ผมจะแอบฟังผู้ใหญ่เขาพูดกันเรื่องข่าวการเมืองบ้าง ข่าวสังคมบ้าง หลายครั้งฟังเพลินจนกาแฟร้อนของคุณปู่กลายเป็นกาแฟเย็นไปเลยก็มี แต่ในปัจจุบันเราไม่ต้องไปยืนรอหรือแอบฟัง วิวาทะทางความรู้ในร้านกาแฟอีกแล้ว แค่ คลิ๊กเข้าไปใน Social network ก็มีข้อมูลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาจนแทบอ่านกันไม่ทัน แม้ช่วงเวลาและช่องทางในการรับข้อมูลแตกต่างกันมาก แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือ ข้อมูลปลอม ข้อมูลขยะ ข้อมูลมโนที่จินตนาการ นั่งเทียนเขียนข่าวกันเองยังมีอยู่มากมาย จนถ้าเราไม่กรองข้อมูล หรือกรองไม่เป็น ข้อมูลเหล่านั้นอาจสร้างความกลัว ความเกลียดชังให้เกิดขึ้นในจิตใจของเรา และย้อมเราให้กลายเป็นคนโง่ที่ถูกชักจูงได้อย่างง่ายๆ เวลาที่รับข่าวสารมากๆ จนทำให้ผมสับสนว่าข้อมูลอะไรจริง ข้อมูลอะไรปลอม ผมแทบอยากจะตะโกนออกมาว่า “มีใครฉลาดๆ แถวนี้ให้ถามบ้างไหม?” ท่านผู้อ่านทราบหรือไม่ว่ามีคำถามคล้ายๆ กันนี้ปรากฏในพระคัมภีร์ด้วย จากพระธรรมยากอบ 3:13 บันทึกข้อความตอนต้นไว้ว่า “มี​ใคร​บ้าง​ใน​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ที่​มี​ปัญ​ญา​และ​มี​ความ​เข้า​ใจ?…” ฉบับภาษาอังกฤษ (ESV 2011) เขียนว่า “Who is wise and understanding among you?” ประโยคเริ่มต้นนี้เองที่เชิญชวนผมให้อ่านพระธรรมตอนนี้เพื่อผมจะได้เข้าใจเสียทีว่าเราควรเลือกฟังข้อมูลจากใคร ซึ่งพระธรรมยากอบ 3:13-18 ได้ให้ข้อคิดที่สำคัญอย่างมากกับพวกเราทุกคน ประการแรก “คนฉลาดใช้ความสุภาพในการสื่อสาร” […]

ชีวิตเดียว โอกาสเดียว สมัยที่ผมยังเรียนมหาวิทยาลัยมีสถานที่แห่งหนึ่งที่วัยรุ่นชายนิยมไปรวมตัวกันมากคือ “เกมอาเขต” หรือที่ผมเรียกติดปากว่าไปเล่นเกมตู้ ลักษณะก็เหมือนวีดีโอเกมตามบ้าน หรือเกมบนสมาร์ทโฟนในปัจจุบัน เพียงแต่ตอนนั้นถ้าใครอยากเล่นเกมก็ต้องแลกเหรียญมานั่งเล่นเกมตู้กัน ผมชอบเล่นเกมตู้เอามากๆจนขนาดออมเงินได้หลายร้อยเพื่อมาเตรียมนั่งเล่นทั้งวัน จุดมุ่งหมายเดียวของคนที่มานั่งเล่นเกมก็คือ เราต้องการทำลายสถิติสูงสุดของคะแนนในแต่ละเกม เหรียญแล้วเหรียญเล่าถูกหยอดลงไปในเกม ต่างคนต่างเล่นอย่างเอาจริงเอาจัง แต่สุดท้ายเมื่อร้านเกมค่อยๆ ปิดลงในแต่ละวัน คะแนนเหล่านั้นก็กลายเป็นเหมือนหมอกที่หายไปและไม่มีใครนึกถึงหรือให้ความสำคัญกับมันอีกเลย ชีวิตจริงของเราไม่ใช่เกมที่เริ่มต้นเล่นใหม่ได้เรื่อยๆ ชีวิตเป็นสิ่งมีค่าและเรามีเพียงชีวิตเดียวเท่านั้น หากเรามัวแต่สนใจสิ่งที่ไม่คุ้มค่าเราก็คงถูกเรียกว่าเป็นคนไม่ฉลาด พระวจนะพระเจ้าในพระธรรมลูกาบทที่12 ข้อ16 ถึง 21 เป็นอุปมาเกี่ยวกับเศรษฐีโง่ ซึ่งใช้ชีวิตอย่างไม่คุ้มค่า พระวจนะตอนนี้ได้ให้ความจริงเกี่ยวกับความมีค่าของชีวิตไว้อย่างน่าสนใจ ประการแรก ชีวิตมีค่า เพราะชีวิตเกิดผลและเป็นพระพรได้ ในพระธรรมตอนนี้ข้อ16-17 บันทึกไว้ว่า “แล้ว​พระ​องค์​ตรัส​อุป​มา​เรื่อง​หนึ่ง​ให้​เขา​ฟัง​ว่า “ไร่​นา​ของ​เศรษฐี​คน​หนึ่ง​เกิด​ผล​บริ​บูรณ์​มาก เศรษฐี​คน​นั้น​จึง​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ข้า​จะ​ทำ​อย่าง​ไร​ดี? เพราะ​ว่า​ข้า​ไม่​มี​ที่​ที่​จะ​เก็บ​พืช​ผล​ของ​ข้า’” พระคัมภีร์ตอนนี้บอกกับเราว่า “ไร่นาของเศรษฐีคนหนึ่งเกิดผลบริบูรณ์มาก” แปลความได้ว่าเศรษฐีคนนี้มีความสามารถ หรือคงมีคนเก่งๆที่มาช่วยทำให้พื้นที่ของเขากลายเป็นนาที่เกิดผล และไม่ได้เกิดผลแบบปกติ แต่พระคัมภีร์ใช้คำว่า เกิดผลบริบูรณ์มาก และมันมากจนกระทั่งเกินความจำเป็นของตัวเศรษฐีเอง และมากไปกว่านั้นมากเกินความต้องการในการสะสมเพื่ออนาคตของตัวเองด้วย เราทราบได้อย่างไร? เพราะเศรษฐีคิดในใจว่า ‘ข้าจะทำอย่างไรดี? เพราะว่าข้าไม่มีที่ที่จะเก็บพืชผลของข้า’ พี่น้องคงสามารถจินตนาการได้ว่าคนที่รวยจนได้ชื่อว่าเศรษฐีนั้น สถานที่ที่เขาสร้างขึ้นเพื่อใช้เก็บผลผลิตนั้นต้องใหญ่โตกว่าคนธรรมดาอย่างแน่นอน แต่เวลานี้พืชผลเกิดมามากมายจนที่เก็บมีไม่พออีกต่อไป แม้เราทุกคนไม่ได้เป็นเจ้าของนาแบบเศรษฐีคนนี้ หรือไม่ได้ร่ำรวยในทรัพย์สิน แต่เราทุกคนที่นี่ต่างได้รับการอวยพรจากพระเจ้าในชีวิตให้เกิดผลบริบูรณ์มากในด้านที่แตกต่างกันไป […]