บทเรียนจาก Pokemon Go ขาลง 4/16
บทเรียนจาก Pokemon Go ขาลง เมื่อต้นเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ในขณะที่ผมกำลังขับรถไปรับภรรยาตามปกติในช่วงค่ำ ผมต้องตกใจกับภาพที่เห็น เพราะบริเวณต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆโรงอาหาร ซึ่งมีศาลพระภูมิขนาดใหญ่อยู่สองแห่ง เต็มไปด้วยผู้คนหลายร้อยคน จะว่าทุกคนมาขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของเขาก็ดูไม่น่าจะใช่ และคนก็มากผิดปกติเหลือเกิน ที่แปลกที่สุดก็คงเป็นเพราะทุกคนก้มหน้าก้มตามองสมาร์ทโฟนของตัวเอง พร้อมๆกับเดินไปโน่นมานี่กันขวักไขว่ไปหมด ผมแทบไม่อยากเชื่อเลยที่มารู้ภายหลังว่าทุกคนกำลังเล่น Pokemon Go กันอยู่ ในช่วงเวลานี้ผมค่อนข้างเชื่อว่าเราทุกคนในประเทศไทยรู้จัก Pokemon Go เกมบนมือถือกันค่อนข้างดีทีเดียว ไม่ว่าเราจะเล่นหรือไม่เล่น ชอบหรือไม่ชอบ เราก็เลี่ยงได้ยากที่จะต้องเสพข่าวเรื่อง Pokemon Go ไม่เว้นแต่ละวัน มีคนเขียนบทความต่อต้านเกมนี้มากมาย วัยรุ่นที่เล่นก็รู้สึกต่อต้านกลับไปยังคนที่ไม่เห็นด้วย จนแทบกลายเป็นสงครามน้ำลายระดับประเทศ ตัวผมเองก็อัพโหลดเกมนี้มาลองเล่นดูเหมือนกัน เพราะความที่อยากรู้ว่ามันคืออะไร แต่เวลาเล่นผมก็ต้องแอบๆ เล่น เพราะกลัวจะถูกด่าเหมารวมไปด้วย แต่ผ่านมาสองสามเดือนความนิยมของเจ้าเกมนี้ก็ดูจะค่อยเสื่อมความนิยมลงไปมากแล้ว ไม่มีใครพูดถึงกันมากนัก อยากเล่นก็เล่น ไม่มีใครสนใจมาพูดต่อต้านหรือคัดค้านอะไรกันอีก คงน่าเสียดายไม่น้อยหากเราให้เหตุการณ์ นี้ผ่านไปโดยไม่ได้เรียนรู้อะไรจากมันเลยปรากฏการณ์โปเกมอนแห่งชาติ น่าจะมีบทเรียนอะไรดีๆ ที่เราสามารถเรียนรู้ร่วมกันได้ และผมอยากชักชวนผู้อ่านทุกท่านมาร่วมกันหาบทเรียนดีๆจากเรื่องนี้ด้วยกัน บทเรียนประการแรกที่ผมได้จากเรื่องนี้ก็คือ “คำวิจารณ์ฆ่าความสนใจไม่ได้” การที่มีคนมากมายออกมาต่อต้านเกมโปเกมอน ก็เพราะเขาไม่เห็นด้วยกับการที่ทุกคนจะมาใช้เวลาเล่นเกมนี้ และผมเชื่อว่าคนที่ออกมาวิจารณ์เกมนี้ในทางลบ เพราะอาจจะเชื่อจริงๆ ว่าถ้าพูดอย่างมีเหตุมีผล ยกตัวอย่าง มีข้อมูลอ้างอิง คนจะคล้อยตามและไม่เล่นเจ้าเกมโปเกมอนนี้ […]
