บทเรียนยิ่งใหญ่จากอิสราเอล 2/17
บทเรียนยิ่งใหญ่จากอิสราเอล ผู้เผยพระวจนะโฮเชยากล่าวว่า “เมื่ออิสราเอลยังเด็ก เราก็รักเขา… เราจูงเขาด้วยสายแห่งความเมตตา” (ฉชย.11:1,4) สายใยแห่งรักนี้ไม่เคยหายไปจากอิสราเอล ผู้เขียนเป็นพยานได้เพราะเห็นด้วยตาตนเองเมื่อไปทัศนศึกษาที่อิสราเอลหนึ่งสัปดาห์ ในอดีตเคยเดินทางไปอิสราเอลในปี 2010 ผู้เขียนได้ท่องเที่ยวไปตามสถานที่สำคัญต่างๆ ทางประวัติศาสตร์ในพระคัมภีร์ และต่อมาในเดือนมีนาคม 2016 ก็มีโอกาสกลับไปเยือนที่นั่นเป็นครั้งที่สอง อิสราเอลเป็นประเทศเล็กๆ มีพื้นที่ใหญ่กว่าจังวัดเชียงใหม่เพียงเล็กน้อย (ประมาณ 20,770 ตร.กม.) แต่มีบทบาทในสังคมโลกมากมาย เป็นข่าวตามสื่อต่างๆ เสมอ นับตั้งแต่ประกาศเป็นรัฐอิสราเอลในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 จนถึงปัจจุบัน รวมเวลา 69 ปี ที่คนยิวได้เปลี่ยนแผ่นดินแห้งแล้งให้กลายเป็นแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ เวลานานนับสองพันปีที่แผ่นดินนี้อยู่ใต้การปกครองของคนข่างชาติ นับตั้งแต่พระวิหารถูกทำลายใน ค.ศ. 70 แผ่นดินนี้ถูกคนต่างชาติครอบครอง บางส่วนถูกทิ้งร้าง กลายเป็นทะเลทรายเวิ้งว้าง ต้นไม้ถูกตัด ไม่มีใครสนใจทำนุบำรุง แต่ประมาณ 70 ปีที่แล้ว ชาวยิวรุ่นใหม่ได้กลับไปสร้างชาติ พวกเขาต่างหวงแหนแผ่นดินของบรรพบุรุษ เพราะแผ่นดินนี้ได้มาโดยการซื้อจากชาวพื้นเมืองด้วยราคาแพงพวกเขาใช้เงินจำนวนมหาสารซื้อที่ดินว่างเปล่า แห้งแล้ง ต่อมาเมื่อมีการพื้นฟูสภาพ พัฒนา บำรุงดิน อิสราเอลยุคใหม่กลายเป็นดินแดนอุดมสมบูรณ์ มัคคุเทศก์ชาวยิวเล่าให้ฟังว่า เมื่อที่ดินอุดมสมบูรณ์ขึ้น […]
